Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "ΔΕΔΕΜΑΔΗΣ"

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "ΔΕΔΕΜΑΔΗΣ"
Παραγγελίες ΕΔΩ (Πατήστε την εικόνα)

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019

Περιφερειακές Εκλογές και πολιτική αυτονομία.



Του Δημήτρη Ι. Κατσούλη

Το θεσμικό περιβάλλον των εκλογών του προσεχούς Μαίου αλληλοεπηρεάζεται με το ρευστό και συνάμα πολωτικό πολιτικό περιβάλλον. Οι τετραπλές τουλάχιστον εάν όχι πενταπλές κάλπες  δεν θα δυσχεράνουν μόνο τη  διαδικασία και θα ταλαιπωρήσουν εκλογείς και εφορευτικές επιτροπές αλλά κυρίως θα θολώσουν και θα μπλέξουν τα πολιτικά διακυβεύματα τα οποία σε καμία περίπτωση δεν είναι ούτε απλά ούτε ενιαία.
Η «μπουγάδα» των πολιτικών διακυβευμάτων και συνακόλουθα η ασάφεια και η παραπλάνηση που θα τα συνοδεύσει μπορεί να διευκολύνουν τους κομματικούς σχεδιασμούς ιδίως των μονομάχων της διπολικής πόλωσης αλλά σε καμία περίπτωση δεν διευκολύνει ούτε συμφέρει τους πολίτες, την οργανωμένη σε εκλογικά σώματα, κοινωνία.
Σε αυτή την κρίσιμη για το μέλλον της Ευρώπης και των λαών της εκλογή των μελών του Ευρωκοινοβουλίου προέχει κυρίως η σαφής τοποθέτηση του πολίτη απέναντι στο μείζον υπαρξιακό δίλλημα της Ευρώπης. Θα συνεχίσει με δυσκολία να αναζητά τη διόρθωση των λαθών της για να παραμείνει το κοινό σπίτι των λαών της με Δημοκρατία, Κοινωνική Αλληλεγγύη και Ανάπτυξη ή θα γίνει βορρά στις ακραίες δυνάμεις του Αντιευρωπαϊσμού που μας γυρίζουν εξήντα και πλέον πίσω;  Σε αυτή την μείζονα αντίθεση συστοιχίζονται οι επιμέρους ιδεολογικοπολιτικές αντιθέσεις των πολιτικών δυνάμεων της Ευρώπης  μέρος  των οποίων είναι τα κόμματα του λεγόμενου ευρωπαϊκού δημοκρατικού τόξου στα οποία περιλαμβάνονται και οι δύο φερόμενοι ως πόλοι του  νέου ελληνικού διπολισμού. Συνεπώς ο πολιτικός διάλογος για την Ευρώπη δεν μπορεί να γίνεται είτε με όρους της εγχώριας πόλωσης ή να παραμείνει στην άκρη διότι από την κρίση των λαών της Ευρώπης στις κάλπες του Ευρωκοινοβουλίου θα διακυβευθούν τα σημαντικότερα ζητήματα και για την πορεία της χώρας μας.

Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2019

Το ζητούμενο των Περιφερειακών Εκλογών. Η περίπτωση της Στερεάς Ελλάδας.





Η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση κουβαλάει στην οκτάχρονη διαδρομή της τις παθογένειες αλλά και τις ιδιορρυθμίες της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης και αυτή με τη σειρά της την κληρονομία του παλιού καθεστώτος των νομαρχιών. Είναι αναντίρρητα θεσμός σε μετάβαση. Τα χρόνια αυτά, χρόνια της κρίσης και της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος αλλά ταυτόχρονα και της ενίσχυσης του συγκεντρωτισμού ελέω των μνημονίων το περιφερειακό πολιτικό σύστημα παρέμεινε κατά κανόνα εσωστρεφές και αδύναμο να ηγηθεί της χειραφέτησης του θεσμού. Εξάλλου για την Αυτοδιοίκηση τα χρόνια αυτά είναι η εποχή της μετριότητας. Το δευτεροβάθμιο επίπεδο είναι πάντως διαφορετικό και διαφοροποιημένο από Περιφέρεια σε Περιφέρεια  έτσι ώστε οι γενικεύσεις να μην ενδείκνυνται.
Ας σταθούμε στα καθ΄ημάς: Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.
Η πρώτη περίοδος είχε κατ΄εξοχήν μεταβατικό προσανατολισμό. Επικράτησε μία συμμαχία Νομαρχιών που μοίρασαν τα τιμάρια χωρίς να επιδιώξουν την ουσιαστική διοικητική συνοχή. Συνεχίστηκαν οι παράλληλοι δρόμοι των νομαρχιών. Ήταν επόμενο να μην μπορέσουν να διαχειριστούν θετικά τις ενδοπεριφερειακές αντιθέσεις καθώς το περιφερειακό κέντρο συνέχισε να οδηγείται από την διοικητική νομενκλατούρα της κρατικής περιφέρειας η οποία εξάλλου ενσωμάτωνε και το κυρίαρχο εδροκεντρικό σύστημα εξουσίας. Το πολιτικό προσωπικό δεν ήθελε και εάν ήθελε δεν μπορούσε, λόγω των ηγετικών ικανοτήτων του αλλά και της πολιτικοδιοικητικής του κουλτούρας, να οδηγήσει την Περιφέρεια σε μία διακυβέρνηση συνοχής και ανάπτυξης.

Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2019

«Cambridge» και Οξφόρδη τρέμετε τα Ψαχνά»! Ή αλλιώς : Η ειρωνεία ως κατάκτηση




Κατά την χθεσινή συζήτηση του Νομοσχεδίου για την συνέργεια των Πανεπιστημίων και την απορρόφηση των ΤΕΙ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας με το οποίο για πρώτη φορά θεσπίζεται η ίδρυση Πανεπιστημιακών Σχολών στην Εύβοια, ήταν ίσως ρητορικά πιο χαριτωμένη η φράση του Εισηγητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Βουλευτή Λακωνίας Λεωνίδα Γρηγοράκου: «Cambridge» και Οξφόρδη τρέμετε τα Ψαχνά», σχολιάζοντας ειρωνικά  την ίδρυση οκτώ Τμημάτων του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου στα Ψαχνά. Το κόμμα του πάντως δεν καταψήφισε- δήλωσε παρών - τις συγκεκριμένες διατάξεις  του Νομοσχεδίου που σε λίγες μέρες θα είναι νόμος του Κράτους.
Αυτή η σαφώς ειρωνική φράση του Λακεδαιμόνιου πολιτικού δεν είναι όμως αρκετή για να επισκιάσει την μεγάλη κατάκτηση της Εύβοιας. Για πρώτη φορά Πανεπιστημιακές Σχολές  θα λειτουργήσουν στην Εύβοια. Παράλληλα με το άρθρο 18 του νόμου ιδρύεται στην περιοχή της η «Τεχνόπολη του Ευρίπου» μία καινοτόμα δομή συνύπαρξης της Έρευνας, της Ανώτατης Εκπαίδευσης και της Επιχειρηματικότητας. Η γειντίαση της Εύβοιας με την Αττική γίνεται καρποφόρα για το νησί μας. Όσοι βέβαια αντιλαμβάνονται την χωροθέτηση Πανεπιστημιακών Δομών μετρώντας τα «κεφάλια» των φοιτητών και την παραγόμενη κινητικότητα στην τοπική οικονομία έχουν αντιρρήσεις, όχι πάντα παράλογες,  διότι δεν αντιλαμβάνονται ότι οι προτεραιότητες αλλάζουν και συνεπώς οι συνέργειες τοπικής κοινωνίας, οικονομίας και Πανεπιστημίων μπαίνουν σε άλλη βάση. Από την άλλη πλευρά όλοι πρέπει να δούμε αυτή την εξέλιξη ως την αρχή για να αποκτήσει η Εύβοια την θέση που της αξίζει στον  Πανεπιστημιακό και Ερευνητικό Χάρτη της χώρας.