Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2019

Η ευθύνη της Περιφέρειας για το προσφυγικό



Το προσφυγικό πρόβλημα είναι ένα από τα πλέον σύνθετα και πολυεπίπεδα θεσμικά, διοικητικά και πολιτικά προβλήματα, κυρίως σε χώρες όπως η Ελλάδα. Η αντιμετώπιση όταν δεν υπακούει σε κανόνες ανθρωπιστικής συμπεριφοράς, ασφάλειας και άσκησης δικαιωμάτων γίνεται συχνά έρμαιο πολιτικοιδεολογικών εμμονών των εκάστοτε κυβερνήσεων που κινούνται σε εκκρεμές μεταξύ δήθεν ανθρωπιστικής ανοχής ή ξενοφοβίας και απάνθρωπης συμπεριφοράς τύπου Salvini.
Πέρα από το αναποτελεσματικό ευρωπαϊκό πλαίσιο που πρέπει άμεσα να αναθεωρηθεί, η ελληνική πρακτική συναντά  παγίως τις αδυναμίες του Κράτους μας με αποκορύφωμα την γραφειοκρατία, την αλλεργία στη διαβούλευση και κυρίως την αλλεργία σε ένα συγκεκριμένο ευρύτερα αποδεκτό σχέδιο διαχείρισης που θα είναι σταθερό και κυρίως γνωστό εκ των προτέρων έτσι ώστε να μην αιφνιδιάζονται οι τοπικές Αρχές και κυρίως οι τοπικές κοινωνίες. Η κατάσταση αυτή είναι και απόρροια του εγγενούς συγκεντρωτισμού  του Ελληνικού Κράτους ο οποίος κρατά σε απόσταση και ταυτόχρονα εμπλέκει επιλεκτικά τις Περιφέρειες, κυρίως, και τους Δήμους.
Η διαχείριση των προσφυγικών ροών που κατά καιρούς γίνονται ανεξέλεγκτες  δεν μπορεί να καταστρώνεται με όρους έκτακτης ανάγκης που περιστέλλουν δικαιώματα ή μεταβάλλουν τα αιρετά όργανα της Αυτοδιοίκησης σε απλούς εκτελεστές αστυνομικής λογικής πολιτικών και διοικητικών επιλογών της κεντρικής κυβέρνησης. Η ιστορία, πρόσφατη και μη, έχει δείξει ότι τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής είναι συνήθως αδιέξοδα και πάντως προκαλούν εντάσεις στις τοπικές κοινωνίες που δεν αντικατοπτρίζουν πάντοτε το πραγματικό περιεχόμενο των προβλημάτων ή τις πραγματικές αιτίες των αντιδράσεων.

Ο προοδευτικός δρόμος στην Στερεά Ελλάδα.





Έχει ίσως σημασία πότε είναι η καλύτερη στιγμή, αλλά ανεξάρτητα από αυτήν  είναι καιρός, λίγο πριν το τέλος ή λίγο πριν μία καινούργια αρχή, να προσεγγίσουμε με πολιτικούς όρους την περιπέτεια της κεντροαριστεράς στην Στερεά Ελλάδα. Παρότι η ίδια, όπως εκπροσωπείται δεν τολμά ή δε θέλει ή δεν μπορεί να αποτολμήσει την οδυνηρή διαδικασία της αυτογνωσίας της.
Το ΠΑΣΟΚ, έχοντας κατακτήσει διαχρονικά την ηγεμονία στο πολιτικό σύστημα και πρωτίστως στον προοδευτικό του πόλο,  κέρδισε το 2010 την πρώτη εκλογή στην αιρετή Περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδας. Ο συσχετισμός δυνάμεων τότε ήταν διαφορετικός και η νίκη της παράταξης ήταν άνετη και μεγάλη. Ανεξάρτητα από τις ενδοπαραταξιακές αδυναμίες και προστριβές η Περιφερειακή Αρχή Περγαντά είχε την πολιτική δύναμη να διεκδικήσει, το 2014, την ανανέωση της εντολής των πολιτών. Ναι μεν ο συσχετισμός πολιτικών δυνάμεων είχε ήδη μεταβληθεί αλλά μία εν ενεργεία Αρχή έχει πάντα ευρύτερη δυναμική και τηρουμένων και των εκλογικών συνθηκών είναι ισχυρός διεκδικητής  της εκλογικής νίκης.
Απλή λογική αλλά κυρίως βασικός κανόνας πολιτικής στρατηγικής είναι να μην εγκαταλείπεις και μάλιστα αμαχητί την ηγεμονία εκεί που την κατέχεις και να μην σταματάς να την διεκδικείς εκεί που δεν την έχεις.  Η πορεία των επόμενων χρόνων, με την συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ σε ποσοστά μικρού κόμματος, αποδεικνύει πόσο σημαντικός είναι αυτός ο κανόνας. Αρκεί βέβαια να αναλογιστεί κανείς πόσο χειρότερη θα ήταν η κατάσταση σε πανελλαδική κλίμακα εάν δεν συνέχιζαν- διαρκώς μειούμενες- να επικρατούν οι δυνάμεις του χώρου στους Δήμους και στις άλλες Περιφέρειες (με τελευταίο προφανές ξεπούλημα στην Δυτική Ελλάδα).
Η τότε ηγεσία του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν ενθάρρυνε τη διεκδίκηση νέας θητείας αλλά  άφησε τον χώρο χωρίς εκπροσώπηση μέσα από την συνέχεια της παράταξης με άλλη ενδεχομένως ηγεσία αλλά και προφανώς δεν στήριξε τις μικρές αλλά παρούσες δυνάμεις του ευρύτερου προοδευτικού χώρου (Ενεργοί Πολίτες Στερεάς).
Η επιλογή ήταν παράδοση του χώρου στην Νέα Δημοκρατία και στήριξη της υποψηφιότητας Μπακογιάννη. Η σύμπραξη εκείνη δεν υπήρξε για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ούτε ευκαιριακή ούτε τακτική. Υπήρξε στρατηγική ή, με όρους προσφιλείς στον τότε Πρόεδρο, υπήρξε επιλογή «στρατηγικής ήττας» και απονέκρωσης της προοδευτικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ στην Στερεά Ελλάδα και γενικότερα απαξίωσης της πολιτικής του αυτονομίας.
Αφήνοντας στην άκρη τις ψευδεπίγραφες δήθεν αυτοδιοικητικές συνεργασίες και συνονθυλεύματα, που είναι άλλοθι για τους αυτοδιοικητικά και πολιτικά αφελείς και ιδιοτελείς, οι δυνάμεις της κεντροαριστεράς που πιστεύουν στην αναγκαιότητα και συνεπώς διεκδικούν την αναγέννηση της παράταξης και την ανάκτηση της πολιτικής ηγεμονίας, στην Στερεά Ελλάδα δεν έχουν άλλο δρόμο από την «στρατηγική ήττα» της πολιτικής επιλογής του 2014, την ανάδειξη της αδυναμίας της να οδηγήσει, με όσα επικοινωνιακά και άλλα τερτίπια μεταχειρίζεται, την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και την κοινωνία της στην ανάπτυξη με προοδευτικό περιεχόμενο. Αναδεικνύεται στρατηγικά η αναγκαιότητα να γίνει εστία αναγέννησης του νέου προοδευτικού κινήματος αλλαγής ο τόπος όπου υπονομεύθηκε και απαξιώθηκε τόσο πρόδηλα και ασύστολα η ιστορική παραταξιακή αξιοπρέπεια και η πολιτική αυτονομία του ΠΑΣΟΚ και της κεντροαριστεράς.
Αυτός είναι ο δρόμος των σοσιαλιστών στην Στερεά Ελλάδα.

Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2019

Να σκεφθούμε αλλιώς για το περιβάλλον και την προστασία του


Η πρόσφατη καταστροφική πυρκαγιά στην Εύβοια ήταν η ευκαιρία να  ξαναστηθεί το ίδιο σκηνικό του ανταγωνισμού των αρμοδίων και αναρμοδίων μπροστά στις φλόγες και πάνω στις στάχτες.  Είναι πάντως παραδεκτό ότι η συχνότητα και η ένταση των πυρκαγιών στον τόπο μας και ειδικότερα από το τραγικό Αύγουστο του 207 και μετά έχουν συσσωρεύσει στις τοπικές αρχές αλλά και στους κατοίκους αρκετή και πάντοτε χρήσιμη εμπειρία έτσι ώστε μόνο η ένταση των καιρικών φαινομένων αλλά και η ετοιμότητα και επάρκεια του συγκεντρωτικά διαχειριζόμενου κρατικού μηχανισμού μπορεί ίσως να προδώσει ή να μειώσει.
Αυτή την εμπειρία οφείλουν οι τοπικές αρχές και ιδίως η Αυτοδιοίκηση του νομού να την ενισχύουν, να την οργανώνουν και κυρίως να την αναβαθμίζουν. Η ιστορία έχει δείξει ότι μία πυρκαγιά ιδίως σε συνθήκες ισχυρών ανέμων πρέπει να αντιμετωπίζεται τις πρώτες στιγμές. Μετά όλα γίνονται δύσκολα. Γιαυτό είναι φρόνιμο να προνοεί κανείς κυρίως προς δύο κατευθύνσεις: Πρόληψη με υποδομές πρόσβασης και υδροδότησης και Οργάνωση του Εθελοντισμού όχι μόνο για την κατάσβεση αλλά κυρίως για την περιφρούρηση των δασών. Σχέδια εκκένωσης οικισμών πρέπει να υπάρχουν όχι μόνο στο συρτάρι του Δήμαρχου αλλά και στην γνώση των κατοίκων. Όλα αυτά οργανώνονται στον «ανύποπτο χρόνο» πριν από την αντιπυρική περίοδο.
Το κυριότερο όμως είναι άλλο.

Τρίτη, 30 Ιουλίου 2019

Κλεισθένης 1 και κυβερνησιμότητα: Αλήθεια και Μύθοι




Όλες οι Περιφέρειες και το 87,3% των Δήμων έχουν πλειοψηφία Περιφερειάρχη ή Δημάρχου στην Οικονομική Επιτροπή σύμφωνα με τον ν. 4555/2018 (άρθρα 76 &103)

Η εφαρμογή της απλής αναλογικής του ν.4555/2018 για την εκλογή των περιφερειακών και δημοτικών συμβουλίων με άμεση εκλογή του Περιφερειάρχη και του Δημάρχου αποτελεί μία ατελή μεταρρύθμιση διότι δεν συνοδεύτηκε από συστηματική προσαρμογή του συστήματος διακυβέρνησης των Δήμων και των Περιφερειών στην πιθανή και εκτεταμένη – και πλέον μετά τις εκλογές, δεδομένη- δυσαρμονία του Συμβουλίου με τον Δήμαρχο ή τον Περιφερειάρχη.
Η προηγούμενη Κυβέρνηση αντιμετώπισε την καθιέρωση της απλής αναλογικής περισσότερο ως ιδεολογική εμμονή και αδιαφόρησε για την ενσωμάτωσή της σε ένα νέο και αποτελεσματικό σύστημα διακυβέρνησης.
Σήμερα, οι όροι έχουν αντιστραφεί. Η Κυβερνητική Αλλαγή φέρνει στο προσκήνιο την ουσιαστική έλλειψη συνολικής πρότασης για την βελτίωση του συστήματος διακυβέρνησης με όρους που και την πολιτική αυτονομία της Αυτοδιοίκησης εμπεδώνουν και κυρίως αναδιατάσσουν τη δομή του συστήματος βελτιώνοντας έτσι και την αποτελεσματικότητά του.
Κατά την περιρρέουσα και κρατούσα αντίληψη που διακατέχει κατά κανόνα τις «πλειοψηφίες» το πρόβλημα στο σύστημα διακυβέρνησης είναι η απλή αναλογική και η έλλειψη άνετης και σταθερής πλειοψηφίας στον Δήμαρχο ή τον περιφερειάρχη. Και επειδή η άμεση κατάργηση της απλής αναλογικής και η επανάληψη των Αυτοδιοικητικών Εκλογών θα αποτελούσε θεσμική εκτροπή και επικίνδυνο πολιτικό ρίσκο προτιμάται ίσως  η αλλοίωση των δημοκρατικών βάσεων του συστήματος διακυβέρνησης με την πολύπλευρη περιθωριοποίηση του Συμβουλίου.
Πρέπει να καταστεί πάντως σαφές κάτι που επίμονα αποσιωπάται: ότι ο νομοθέτης του ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ 1 και της απλής αναλογικής περιόρισε την εφαρμογή της αποκλειστικά και μόνο στην εκλογή του Συμβουλίου. Αντιθέτως εξασφάλισε στον άμεσα εκλεγμένο Δήμαρχο ή Περιφερειάρχη την πλειοψηφία στην οικονομική επιτροπή και τις λοιπές επιτροπές για το μεγαλύτερο μέρος των ΟΤΑ. Μόνο εκεί που τα ποσοστά των Ηγετών των ΟΤΑ είναι χαμηλά η πλειοψηφία δεν επιτυγχάνεται και η συνεργασία είναι αναπόφευκτη.

Τρίτη, 23 Ιουλίου 2019

Δεδομένη από τον "Κλεισθένη 1" η πλειοψηφία στην Οικονομική Επιτροπή



Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την «κυβερνησιμότητα» στους Δήμους και τις Περιφέρειες. Άλλωστε η νέα κυβερνητική πλειοψηφία, άνετη, βιαστική και ενδεχομένως ισοπεδωτική σπεύδει να νομοθετήσει το «επιτελικό κράτος» και την «ενίσχυση της κυβερνησιμότητας» την οποία μάλιστα ταυτίζει με την πολυπόθητη γιαυτήν κατάργηση της απλής αναλογικής. Η επικοινωνιακή ηγεμονία ίσως της επιτρέπει να επικεντρώνεται σε συνθήματα ενίοτε και ψευδεπίγραφα όπως το «επιτελικό κράτος» ή να προετοιμάζει το έδαφος για προφανή παραβίαση της συνταγματικής αρχής της δημοκρατικής διακυβέρνησης των τοπικών υποθέσεων και ταυτόχρονα της χειραγώγησης της Αυτοδιοίκησης.
Μέσα στην πόλωση της προεκλογικής περιόδου και στην μέθη της μετεκλογικής επικράτησης τόσο η Κυβέρνηση όσο και οι αιρετοί της Αυτοδιοίκησης δεν έχουν την ψυχραιμία να αποτιμήσουν την εφαρμογή κρίσιμων πτυχών του Κλεισθένη, αντιφατικών ασφαλώς, πλην όμως τόσο χρήσιμων ώστε εν πολλοίς να περιττεύει η ανησυχία περί μη κυβερνησιμότητας.

Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2019

Οκτώ επίκαιρες θέσεις για δημοκρατικές τομές «κυβερνησιμότητας» στην Αυτοδιοίκηση


Δημήτρης Κατσούλης

Η μεταρρύθμιση του συστήματος διακυβέρνησης  των ΟΤΑ πρέπει να υπακούσει σε συγκεκριμένες αρχές και κανόνες. Υποχρεωτικά πρέπει να εδραιωθεί στην συνταγματική επιταγή της εφαρμογής της δημοκρατικής αρχής στη διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ενώ δεν μπορεί να είναι αντίθετη με το άρθρο 3 του Ευρωπαϊκού Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας (Ε.Χ.Τ.Α.)  δεδομένου μάλιστα ότι ο Ε.Χ.Τ.Α. έχει αυξημένη τυπική ισχύ έναντι του εσωτερικού δικαίου της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Τούτων λαμβανομένων υπόψη, επισημαίνουμε ότι φορείς άμεσης πολιτικής εντολής και άμεσης λαϊκής νομιμοποίησης είναι το Συμβούλιο και ο Δήμαρχος ή Περιφερειάρχης. Έμμεση δημοκρατική νομιμοποίηση έχουν τα όργανα που εκλέγονται από το Συμβούλιο (Οικονομική Επιτροπή, λοιπές αποφασιστικές Επιτροπές) και η Εκτελεστική Επιτροπή που ορίζεται από τον Δήμαρχο. Η λαϊκή νομιμοποίηση της Εκτελεστικής Επιτροπής ενδείκνυται να ενισχυθεί και διαμέσου της ανακοίνωσης και διαπίστωσης της εμπιστοσύνης της πλειοψηφίας του Συμβουλίου.

Παραδοσιακά στην ελληνική έννομη τάξη το σύστημα διακυβέρνησης των ΟΤΑ εκλαμβάνεται ως διοικητικό σύστημα νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου όπου την διοίκηση ασκεί το Συμβούλιο (ως «Διοικητικό Συμβούλιο») το οποίο έχει ενώπιόν του υπεύθυνα εκτελεστικά όργανα τον Δήμαρχο και τις λοιπές Επιτροπές. Παράλληλα όμως έχει καταγραφεί ως θεσμική παράδοση η άμεση εκλογή του Δημάρχου με αυξημένη λαϊκή νομιμοποίηση που εναρμονίστηκε με την ευρεία πλειοψηφία που του εξασφάλισε στο Συμβούλιο το εκλογικό σύστημα. Έτσι ο Δήμαρχος ήταν εκτελεστικό όργανο και συνάμα πολιτικός ηγέτης του Δήμου.

Κυριακή, 30 Ιουνίου 2019

Είναι καιρός να επιστρέψει η λογική στο Κίνημα Αλλαγής




Λίγες μόνο ημέρες πριν από τις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 οι δυνάμεις του νέου διπολισμού θέτουν τα διλλήματα και επιδιώκουν να κατακτήσουν οι μεν και οι δε να διατηρήσουν την εξουσία. Διελκυστίνδα απολύτως θεμιτή. Σε αυτήν πιέζεται το Κίνημα Αλλαγής και προσπαθεί να αντέξει.
Η ώρα αυτή δεν είναι κατάλληλη για την αποτίμηση της πορείας του νέου – κατά κάποιο τρόπο- και ταυτόχρονα άλλοτε κραταιού σχήματος της κεντροαριστεράς. Εξάλλου ο μετεκλογικός χρόνος δεν είναι πολύ μακριά για αυτού του είδους τις συζητήσεις. Είναι όμως τώρα η ώρα, γιατί όταν ανοίξουν οι κάλπες θα είναι αργά, να αναδείξουμε την αναγκαιότητα της επιλογής των προοδευτικών πολιτών.
Το Κίνημα Αλλαγής, έτσι όπως απέμεινε, είναι ουσιαστικά ότι έχει μείνει από το ΠΑΣΟΚ των προηγουμένων δεκαετιών. Σήμερα είναι ίσως ο καταλληλότερος χρόνος για να αξιολογήσουμε την ιστορική προσφορά του ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα. Οι ψευδαισθήσεις της μνημονιακής περιόδου έχουν πια ξεθωριάσει και ο πολίτης μπορεί και πρέπει να κρίνει και να συγκρίνει, να θυμηθεί και να διαπιστώσει. Από το 1981 έως και το 2009-2011 η διακυβέρνηση της κεντροαριστεράς ήταν μία αλυσίδα μεταρρυθμίσεων και ανάπτυξης με επίκεντρο τον άνθρωπο και την ξεχασμένη Ελλάδα. Στο δίπολο Πρόοδος -Συντήρηση η διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έγειρε την ιστορία στην πλευρά της προόδου και άλλαξε την ζωή των μη προνομιούχων.

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2019

Απλή αναλογική και πολιτική αυτονομία


Το κρίσιμο για μία πολιτική παράταξη που κινείται  γύρω στο 7% και ιδίως όταν κάποτε υπήρξε ο ισχυρός προοδευτικός πόλος του πολιτικού μας συστήματος είναι ασφαλώς η πολιτικής της αυτονομία και η στρατηγική ανάτασης που θα της επιτρέψει να διεκδικεί την ανάκτηση του κεντρικού ρόλου της, ως ηγεμονική δύναμη του προοδευτικού χώρου. Σήμερα πάντως είναι ένα μικρό κόμμα. Είναι παράλογο συνεπώς να εστιάζει το ενδιαφέρον της σε ένα εκλογικό σύστημα που ενισχύει τους δύο πόλους και ιδιαίτερα τον κυρίαρχο εκλογικά και παράλληλα συρρικνώνει την κοινοβουλευτική δύναμή της.
Πέρα από λόγους αρχής- που δεν έχουν εν προκειμένω ιδιαίτερη σημασία- λόγοι στρατηγικής και πολιτικής αυτονομίας προκρίνουν την επιμονή σε όσο γίνεται πιο αναλογικό εκλογικό σύστημα έτσι ώστε η μικρή σήμερα παράταξη να καταστεί με την σωστή στρατηγική της δυναμικό μέρος του πολιτικού συστήματος,  με στόχο να κυριαρχήσει στον προοδευτικό πόλο ενάντια στην συντηρητική, ή όπως αλλιώς προσδιορίζεται, παράταξη. Διαφορετικά απεμπολεί την προοπτική να ξαναγίνει κυρίαρχη και αφήνει σε άλλους τον προοδευτικό πόλο.
Γεννάται ασφαλώς το  ζήτημα: το συμφέρον της Ελλάδας είναι η σταθερή διακυβέρνηση και συνεπώς προέχει το συμφέρον της Ελλάδας και όχι το συμφέρον της παράταξης.

Ο Ανδρέας συνεχίζει να διδάσκει και να οδηγεί..!!!





Είκοσι τρία χρόνια ο Ανδρέας Παπανδρέου κατοικεί στην Αιωνιότητα. Μία άκρως ανθρώπινη συνέντευξη με πολλές παρακαταθήκες. Αρκεί να διαβάσουμε ή να ακούσουμε σωστά!! και το ερώτημά του σε μία προσωπικότητα που θάυμαζε, τον Enrique Tierno Galván, πρόεδρο του Partido Socialista Popular της Ισπανίας και Δήμαρχο της Μαδρίτης (1979-1985) εκφραστή της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας: Πως πρέπει να προχωρήσουμε την κοινωνική αλληλεγγύη σε ένα κόσμο που όλα οδηγούν στην παγκοσμιοποίηση; Το ίδιο ερώτημα καθορίζει και το ποιοι είμαστε και που πάμε σήμερα...Για τους ηγέτες που είχαν έμπνευση και άνοιγαν δρόμους όπως ο Ανδρέας καλό είναι να μελετάμε τις απόψεις και τις σκέψεις τους...σήμερα, σε μία Ελλάδα με ηγέτες που μυρικάζουν συνθήματα και διαχειρίζονται διλλήματα ενίοτε αδιέξοδα. Ο Ανδρέας συνεχίζει να διδάσκει και να οδηγεί..!!!

Αποσπάσματα Συνεντεύξεων στον Θανάση Λάλα (1989-1995)

Μέρος Α΄

Μέρος Β' 

Τετάρτη, 1 Μαΐου 2019

#evia2030_neoidromoi, ή αλλιώς: Στην ΕΥΒΟΙΑ του 2030 θα φθάσουμε με ΝΕΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.


του Δημήτρη Ι. Κατσούλη


Οι Περιφερειακές Εκλογές είναι ίσως η σημαντικότερη - αν όχι η μοναδική- ευκαιρία για να συζητήσουμε τα προβλήματα, τις προτεινόμενες λύσεις και κυρίως τους συλλογικούς στόχους για τον τόπο μας, την Εύβοια. Όλοι μαζί, ανά περιφερειακή ενότητα αφού προσδιορίσουμε στον προσανατολισμό και τον χρονο-στόχο της δικής μας ιδιαίτερης πατρίδας- εμείς εδώ της Εύβοιας- συνθέτουμε το κοινό προγραμματικό μας όραμα για την μεγαλύτερη πατρίδα στην οποία ανήκουμε ως περιφερειακή συλλογικότητα, για την ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ την ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Αυτή η αυθεντικά πολιτική διεργασία δεν πρέπει ούτε να περιορίζεται στον εκλογικό χρόνο ούτε να γίνεται μόνο με τους όρους του επικοινωνιακού συστήματος που συνήθως μεταβάλει στις εκλογές σε αγορά χώρου ή χρόνου στο μιντιακό περιβάλλον. Πρέπει να γίνεται όσο το δυνατόν πιο συμμετοχικά και με διαρκή διάλογο με τους εκλογείς που είναι οι εντολείς πολίτες.  Και αφού έχει αφετηρία τον εκλογικό χρόνο πρέπει να έχει διάρκεια σε όλη την θητεία των αιρετών οργάνων και να συνεχίζεται έως τον χρόνο-ορόσημο με εναλλαγές προγραμματικού λόγου και λογοδοσίας σε περιβάλλον ανοικτής συμμετοχικής δημοκρατίας. Έτσι οι εντολείς πολίτες θα είναι παρόντες χωρίς να χαρίζουν σε κανέναν λευκή πολιτική εντολή που συνήθως απογειώνει τους αιρετούς στην σφαίρα της αυθαίρετης πολιτικής ελίτ και τους πολίτες στο περιθώριο και στην άγονη διαμαρτυρία ή στην απέχθεια προς την πολιτική.
Έτσι πρέπει να έχουν τα πράγματα…
Γιαυτό εδώ στην Εύβοια, πέρα από τις ωραίες φωτογραφήσεις και τα ευφυή σλόγκαν, οφείλουμε να καταθέσουμε θέσεις και προτάσεις και κυρίως να συνθέσουμε έναν ρεαλιστικό και συνάμα φιλόδοξο προγραμματικό λόγο με χρονο-ορόσημο την δεκαετία που ανοίγεται μπροστά μας, το 2030. Να οραματιστούμε, να σχεδιάσουμε και τελικά να συνθέσουμε μία αυθεντική προγραμματική συμφωνία για την Εύβοια του 2030. Αντίστοιχα και στους άλλους νομούς της Περιφέρειας έτσι ώστε το προγραμματικό ορόσημό μας να είναι συγκεκριμένο, με χρονοδιάγραμμα, μετρήσιμο και ελέγξιμο από τους πολίτες, με τελικό σταθμό την ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ της επόμενης δεκαετίας, την ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ του 2030.

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019

Επτά αυτονόητες τομές στη Περιφερειακή Διοίκηση



Του Δημήτρη Ι. Κατσούλη

Με το πέρας της τρέχουσας θητείας των αιρετών περιφερειακών οργάνων τελειώνει και η μεταβατική εποχή στην Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, εποχή που θα είχε τελειώσει το 2014 και στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας εάν δεν την είχε διαδεχθεί μία πενταετία "επικοινωνιακής υπερκινητικότητας" χωρίς στέρεο πολιτικό και προγραμματικό προσανατολισμό σε στόχους μετρήσιμους και ορατούς. Το μέγα ζητούμενο είναι μία Περιφέρεια ικανή να διεκδικήσει,  να κατακτήσει και να διαχειριστεί επάξια την περιφερειακή αυτονομία όπως αυτή πραγματώνεται στην Ευρώπη των Περιφερειών.
Αλλά αυτά τελειώνουν και τα αφήνουμε πίσω μας. Μπροστά μας έχουμε ένα νέο θεσμικό περιβάλλον το οποίο βασίζεται στην προγραμματική συμφωνία, στη διαφανή και πλουραλιστική διακυβέρνηση, στην λογοδοσία και την ειλικρίνεια απέναντι στους πολίτες της Στερεάς Ελλάδας.
Κλειδί για την «κυβερνησιμότητα» είναι, πέρα από τις ικανότητες, το ήθος και τα προτερήματα των ηγετών της Περιφέρειας, η οργάνωση και κυρίως η ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού της, από τον πρωτοείσακτο υπάλληλο έως τον Γενικό Διευθυντή. Δεν υπάρχει Περιφέρεια εάν δεν υπάρχει συγκροτημένη και δομημένη Διοίκηση η οποία μάλιστα για να ανταπεξέλθει στον ανταγωνιστικό περιβάλλον της Ευρώπης των Περιφερειών πρέπει να έχει όλα στα χαρακτηριστικά μίας σύγχρονης, ανοικτής στην κοινωνία της πληροφορίας και κυρίως αξιοκρατικά εξελισσόμενης διοικητικής ιεραρχίας.
Η σύγχρονη Περιφερειακή Διοίκηση  είναι ο βασικός παράγοντας, ο μοχλός για την υλοποίηση της προγραμματικής στοχοθεσίας, της πολιτικής εντολής των πολιτών της Περιφέρειας την οποία οι αιρετοί πρέπει να υλοποιήσουν. Η συνεργασία και η αλληλοεπίδραση είναι το αυτονόητο, ή καλύτερα το κλειδί, για την Περιφερειακή Διακυβέρνηση αυτού του επιπέδου.
Περιφερειακή Διακυβέρνηση θα πει πολιτικά αυτόνομη προγραμματική στοχοθεσία, -έργο των αιρετών- η οποία εφαρμόζεται από μία ικανή, δικαιοκρατική και αξιοκρατική Διοίκηση την οποία ενσαρκώνουν τα στελέχη της Περιφέρειας.
Αυτό στην πράξη, στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σημαίνει πολύ απλά:

Σάββατο, 6 Απριλίου 2019

Για να ξέρουμε τι λέμε…



Ακούγεται συχνά στις πολιτικές συζητήσεις, και μάλιστα έγκριτο ευβοϊκό site έχει και σχετική ανάλυση, ότι η εντοπιότητα του Περιφερειάρχη είναι κρίσιμο στοιχείο επιλογής ειδικά για εμάς εδώ στην Εύβοια. Ασφαλώς αυτό το επιχείρημα μπορεί να ευδοκιμήσει αντίστοιχα για τον ντόπιο κάθε νομού αλλά μπορεί επίσης να συσκοτίσει ή να παραπλανήσει σε σχέση με τα πραγματικά κριτήρια ή και τους ρόλους που ασκούν οι αιρετοί στα όργανα στα οποία εκλέγονται.
Επίσης το τοπικιστικό κριτήριο για μας τους Ευβοείς που έως τώρα υπήρξαμε επιρρεπείς σε ψευδαισθήσεις μπορεί να καταλήξει και μπούμεραγκ.

Για να ξέρουμε τι λέμε.
Με το παλιό σύστημα εκλογής ο Περιφερειάρχης ήταν όντως ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της Περιφέρειας διότι ήταν αρχηγός μίας ευρείας μονοπαραταξιακής πλειοψηφίας στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Με αυτή την άνεση και ακολουθώντας την πεπατημένη του άλλοτε κρατικού Περιφερειάρχη, ως επικεφαλής της Διαχειριστικής Αρχής του ΕΣΠΑ, μπορούσε να δείχνει ότι μοιράζει πόρους όπου θέλει και σε όποιους θέλει. Αυτή η εικόνα αποτελεί την μισή αλήθεια αλλά πάντως επικοινωνιακά αυτή προβάλλεται. Το Περιφερειακό Συμβούλιο ήταν κατά κανόνα διακοσμητικό ή εν πάσει περιπτώσει σε δεύτερο πλάνο.

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2019

Η Ευρυτανία «έκλεψε» την 19η έδρα της Εύβοιας.



Γιατί μειώθηκε ο αριθμός των Περιφερειακών Συμβούλων στην Εύβοια;

Με πρόσφατη υπουργική απόφαση προσαρμόστηκε ο αριθμός των Περιφερειακών Συμβούλων ανά Περιφερειακή Ενότητα. Με την νέα κατανομή στην Στερεά Ελλάδα η Εύβοια χάνει μία έδρα και η Φθιώτιδα αποκτά μία επί πλέον έδρα.
Η αιτία αυτής της μεταβολής είναι ασφαλώς η θέσπιση του κριτηρίου του Μόνιμου Πληθυσμού που ισχύει με τον Κλεισθένη 1 αντί του de facto πληθυσμού που ίσχυε πριν.
Η Εύβοια όμως δεν έχασε την έδρα διότι μειώθηκε ο πληθυσμός της αλλά γιατί μειώθηκε ο πληθυσμός της Ευρυτανίας. Η Ευρυτανία «κλέβει» την έδρα από την Εύβοια και όχι η Φθιώτιδα.

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2019

Υποβάθμιση της Δημοκρατίας η ταυτόχρονη διεξαγωγή των πολλαπλών εκλογών




Στις 26 Μαίου 2019 διεξάγονται οι Ευρωεκλογές, οι Δημοτικές και Περιφερειακές Εκλογές. Ενδέχεται μάλιστα να στηθούν και οι κάλπες των Εθνικών Εκλογών  την ίδια ημέρα ή μία εβδομάδα μετά μαζί με τις επαναληπτικές των αυτοδιοικητικών εκλογών. Πρέπει να υπενθυμίζω βέβαια ότι για τις Δημοτικές της 26ης Μαίου θα στηθούν δύο κάλπες δεδομένου ότι με τον ν.4555/2018  η εκλογή των οργάνων της δημοτικής αποκέντρωσης, των κοινοτικών συμβουλίων θα διεξαχθούν σε ξεχωριστή κάλπη. Έχουμε έτσι από τέσσερις σίγουρες έως πέντε κάλπες.
Έως σήμερα έχουν διατυπωθεί επιφυλάξεις για το τεχνικό ζήτημα, δηλαδή για την δυσκολία διεξαγωγής των εκλογών, την δυσκολία συγκρότησης εφορευτικών επιτροπών ικανών να περιφρουρήσουν και να διαχειριστούν τις πολλαπλές κάλπες, όταν κατά κανόνα η πλήρης συγκρότησή τους είναι σχεδόν αδύνατη έως τώρα και το βάρος πέφτει στους δικαστικούς αντιπροσώπους που στις επικείμενες εκλογές πρέπει να έχουν ιδιότητες φακίρη.
Η πραγματική και ουσιαστικότερη συνέπεια των ταυτόχρονων πολλαπλών εκλογών αναφέρεται πρωτίστως στην ίδια την υποβάθμιση της Δημοκρατίας.

Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2019

Δημιουργική συζήτηση για τις «Τομές Δημοκρατίας στην Αυτοδιοίκηση» στο Αμφιθέατρο του Μουσείου της Ακρόπολης.




Παρουσιάστηκε την Τρίτη 12 Μάρτη 2019, στο Αμφιθέατρο του Μουσείου της Ακρόπολης το βιβλίο του Δημήτρη Κατσούλη «ΤΟΜΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ. Οι Δήμοι και οι Περιφέρειες πέρα από τον Καλλικράτη και τον Κλεισθένη 1» που εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Δεδεμάδη.
Σε ένα ακροατήριο αποτελούμενο από αιρετούς, στελέχη της Αυτοδιοίκησης και ενδιαφερόμενους για την λειτουργία των Δήμων και των Περιφερειών μίλησαν για το βιβλίο και τον συγγραφέα ο Μιχάλης Πικραμένος Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας, Αναπληρωτής Καθηγητής του ΑΠΘ, η Περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου, ο πρώην Δήμαρχος Πόρου και υποψήφιος Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Σπύρος Σπυρίδων, ο πρώην Δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας Αττικής και πρώην Βουλευτής Λάμπρος Μίχος και ο Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Σωτηρέλης. Την συζήτηση συντόνισε η Δικηγόρος, πρώην Αντιπεριφερειάρχης Αττικής και νυν υποψήφια Ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο Σύριζα-Προοδευτική Συμμαχία Άννα Παπαδημητρίου Τσάτσου. Στο τέλος μίλησε και συγγραφέας του βιβλίου  Δημήτρης Κατσούλης

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019

Περιφερειακές Εκλογές και πολιτική αυτονομία.



Του Δημήτρη Ι. Κατσούλη

Το θεσμικό περιβάλλον των εκλογών του προσεχούς Μαίου αλληλοεπηρεάζεται με το ρευστό και συνάμα πολωτικό πολιτικό περιβάλλον. Οι τετραπλές τουλάχιστον εάν όχι πενταπλές κάλπες  δεν θα δυσχεράνουν μόνο τη  διαδικασία και θα ταλαιπωρήσουν εκλογείς και εφορευτικές επιτροπές αλλά κυρίως θα θολώσουν και θα μπλέξουν τα πολιτικά διακυβεύματα τα οποία σε καμία περίπτωση δεν είναι ούτε απλά ούτε ενιαία.
Η «μπουγάδα» των πολιτικών διακυβευμάτων και συνακόλουθα η ασάφεια και η παραπλάνηση που θα τα συνοδεύσει μπορεί να διευκολύνουν τους κομματικούς σχεδιασμούς ιδίως των μονομάχων της διπολικής πόλωσης αλλά σε καμία περίπτωση δεν διευκολύνει ούτε συμφέρει τους πολίτες, την οργανωμένη σε εκλογικά σώματα, κοινωνία.
Σε αυτή την κρίσιμη για το μέλλον της Ευρώπης και των λαών της εκλογή των μελών του Ευρωκοινοβουλίου προέχει κυρίως η σαφής τοποθέτηση του πολίτη απέναντι στο μείζον υπαρξιακό δίλλημα της Ευρώπης. Θα συνεχίσει με δυσκολία να αναζητά τη διόρθωση των λαθών της για να παραμείνει το κοινό σπίτι των λαών της με Δημοκρατία, Κοινωνική Αλληλεγγύη και Ανάπτυξη ή θα γίνει βορρά στις ακραίες δυνάμεις του Αντιευρωπαϊσμού που μας γυρίζουν εξήντα και πλέον πίσω;  Σε αυτή την μείζονα αντίθεση συστοιχίζονται οι επιμέρους ιδεολογικοπολιτικές αντιθέσεις των πολιτικών δυνάμεων της Ευρώπης  μέρος  των οποίων είναι τα κόμματα του λεγόμενου ευρωπαϊκού δημοκρατικού τόξου στα οποία περιλαμβάνονται και οι δύο φερόμενοι ως πόλοι του  νέου ελληνικού διπολισμού. Συνεπώς ο πολιτικός διάλογος για την Ευρώπη δεν μπορεί να γίνεται είτε με όρους της εγχώριας πόλωσης ή να παραμείνει στην άκρη διότι από την κρίση των λαών της Ευρώπης στις κάλπες του Ευρωκοινοβουλίου θα διακυβευθούν τα σημαντικότερα ζητήματα και για την πορεία της χώρας μας.

Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2019

Το ζητούμενο των Περιφερειακών Εκλογών. Η περίπτωση της Στερεάς Ελλάδας.





Η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση κουβαλάει στην οκτάχρονη διαδρομή της τις παθογένειες αλλά και τις ιδιορρυθμίες της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης και αυτή με τη σειρά της την κληρονομία του παλιού καθεστώτος των νομαρχιών. Είναι αναντίρρητα θεσμός σε μετάβαση. Τα χρόνια αυτά, χρόνια της κρίσης και της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος αλλά ταυτόχρονα και της ενίσχυσης του συγκεντρωτισμού ελέω των μνημονίων το περιφερειακό πολιτικό σύστημα παρέμεινε κατά κανόνα εσωστρεφές και αδύναμο να ηγηθεί της χειραφέτησης του θεσμού. Εξάλλου για την Αυτοδιοίκηση τα χρόνια αυτά είναι η εποχή της μετριότητας. Το δευτεροβάθμιο επίπεδο είναι πάντως διαφορετικό και διαφοροποιημένο από Περιφέρεια σε Περιφέρεια  έτσι ώστε οι γενικεύσεις να μην ενδείκνυνται.
Ας σταθούμε στα καθ΄ημάς: Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.
Η πρώτη περίοδος είχε κατ΄εξοχήν μεταβατικό προσανατολισμό. Επικράτησε μία συμμαχία Νομαρχιών που μοίρασαν τα τιμάρια χωρίς να επιδιώξουν την ουσιαστική διοικητική συνοχή. Συνεχίστηκαν οι παράλληλοι δρόμοι των νομαρχιών. Ήταν επόμενο να μην μπορέσουν να διαχειριστούν θετικά τις ενδοπεριφερειακές αντιθέσεις καθώς το περιφερειακό κέντρο συνέχισε να οδηγείται από την διοικητική νομενκλατούρα της κρατικής περιφέρειας η οποία εξάλλου ενσωμάτωνε και το κυρίαρχο εδροκεντρικό σύστημα εξουσίας. Το πολιτικό προσωπικό δεν ήθελε και εάν ήθελε δεν μπορούσε, λόγω των ηγετικών ικανοτήτων του αλλά και της πολιτικοδιοικητικής του κουλτούρας, να οδηγήσει την Περιφέρεια σε μία διακυβέρνηση συνοχής και ανάπτυξης.

Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2019

«Cambridge» και Οξφόρδη τρέμετε τα Ψαχνά»! Ή αλλιώς : Η ειρωνεία ως κατάκτηση




Κατά την χθεσινή συζήτηση του Νομοσχεδίου για την συνέργεια των Πανεπιστημίων και την απορρόφηση των ΤΕΙ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας με το οποίο για πρώτη φορά θεσπίζεται η ίδρυση Πανεπιστημιακών Σχολών στην Εύβοια, ήταν ίσως ρητορικά πιο χαριτωμένη η φράση του Εισηγητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Βουλευτή Λακωνίας Λεωνίδα Γρηγοράκου: «Cambridge» και Οξφόρδη τρέμετε τα Ψαχνά», σχολιάζοντας ειρωνικά  την ίδρυση οκτώ Τμημάτων του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου στα Ψαχνά. Το κόμμα του πάντως δεν καταψήφισε- δήλωσε παρών - τις συγκεκριμένες διατάξεις  του Νομοσχεδίου που σε λίγες μέρες θα είναι νόμος του Κράτους.
Αυτή η σαφώς ειρωνική φράση του Λακεδαιμόνιου πολιτικού δεν είναι όμως αρκετή για να επισκιάσει την μεγάλη κατάκτηση της Εύβοιας. Για πρώτη φορά Πανεπιστημιακές Σχολές  θα λειτουργήσουν στην Εύβοια. Παράλληλα με το άρθρο 18 του νόμου ιδρύεται στην περιοχή της η «Τεχνόπολη του Ευρίπου» μία καινοτόμα δομή συνύπαρξης της Έρευνας, της Ανώτατης Εκπαίδευσης και της Επιχειρηματικότητας. Η γειντίαση της Εύβοιας με την Αττική γίνεται καρποφόρα για το νησί μας. Όσοι βέβαια αντιλαμβάνονται την χωροθέτηση Πανεπιστημιακών Δομών μετρώντας τα «κεφάλια» των φοιτητών και την παραγόμενη κινητικότητα στην τοπική οικονομία έχουν αντιρρήσεις, όχι πάντα παράλογες,  διότι δεν αντιλαμβάνονται ότι οι προτεραιότητες αλλάζουν και συνεπώς οι συνέργειες τοπικής κοινωνίας, οικονομίας και Πανεπιστημίων μπαίνουν σε άλλη βάση. Από την άλλη πλευρά όλοι πρέπει να δούμε αυτή την εξέλιξη ως την αρχή για να αποκτήσει η Εύβοια την θέση που της αξίζει στον  Πανεπιστημιακό και Ερευνητικό Χάρτη της χώρας.