Αναρτήσεις

Η ανάκτηση της πολιτικής ηγεμονίας είναι το κριτήριο της εκλογής στις 5 και 12 Δεκέμβρη 2021

Εικόνα
Όλοι όσοι θέλουμε μία μεγάλη δημοκρατική προοδευτική παράταξη συνεχιστή των αγώνων, των κατακτήσεων και των ιδεολογικών και πολιτικών αρχών του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της ριζοσπαστικής σοσλιαδημοκρατίας και του προοδευτικού κέντρου, έχουμε μία κοινή παραδοχή: η παράταξη αυτή δεν μπορεί να πάψει να διεκδικεί την πολιτική ηγεμονία. Η πολιτική ηγεμονία δεν ανακτάται εάν δεν κατακτηθεί και εμπεδωθεί η πολιτική αυτονομία. Η πολιτική αυτονομία δεν έχει μόνο αναφορά σε σχέση με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις αλλά και με την ανεξαρτησία από οικονομικά και μιντιακά συμφέροντα, από το σύστημα της διαπλοκής που αποτελεί την γάγγραινα της σύγχρονης δημοκρατίας. Αυτόν τον δρόμο πρέπει να δείχνει ο κάθε Υποψήφιος για την ηγεσία της παράταξης. Η ικανότητα χάραξης του δρόμου και η εγγύηση για την συνεπή αφοσίωση σε αυτό το διακύβευμα της ανάκτησης της πολιτικής ηγεμονίας στον προοδευτικό πόλο αλλά και στο συνολικό πολιτικό σύστημα είναι το κριτήριο της εκλογής. Η άμεση ή υποχθόνια ανάδειξη δήθεν

Ο πρώην Δήμος Αυλώνος έχει πλέον χωροταξικό σχέδιο μετά από προσπάθειες δύο δεκαετιών.

Εικόνα
  ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΦΕΚ ΜΕ ΤΟ ΣΧΟΟΑΠ  ΑΥΛΩΝΟΣ ΕΥΒΟΙΑΣ  file:///C:/Users/user/Downloads/document%20-%202021-10-22T231354.929.pdf Το Σχέδιο  Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτής Πόλης (Σ.Χ.Ο.Ο.Α.Π.) της Δ.Ε. Αυλώνος του Δήμου Κύμης – Αλιβερίου, είναι μία παλιά διεκδίκηση που τελικά έφθασε έως την νομική της ολοκλήρωση. Στην οκταετία 2003-2010 μεταξύ των βασικών στρατηγικών στόχων μας ήταν ο χωροταξικός αναπτυξιακός σχεδιασμός που για μας αποτελούσε προϋπόθεση ολοκληρωμένης τοπικής ανάπτυξης. Η αρχική προσπάθεια ανάθεσης της σχετικής μελέτης συνάντησε πολλά διαδικαστικά εμπόδια και χρειάστηκε να περιμένουμε το 2010 για να ενταχθεί για χρηματοδότηση στο ΕΣΠΑ και να δρομολογηθεί η εκπόνησή της. Η διαδικασία εκπόνησης εξελίχθηκε στο πλαίσιο του Δήμου Κύμης Αλιβερίου και πέρασε στον ημίφως της επικοινωνίας και στο σκοτάδι της μηδενικής συμμετοχής. Η όποια τυπική διαβούλευση δεν προσέλκυσε φορείς και πολίτες. Προσωπικά προσπάθησα να ενθαρρύνω την συμμετοχή και διατύπωσα δημοσίως τις απόψεις

Όρος επιβίωσης για το Κίνημα Αλλαγής η ανοικτή χωρίς αποκλεισμούς συμμετοχή των προοδευτικών πολιτών.

  Από την δήλωση υποστήριξης των Υποψηφίων έως και την εκλογή.  ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΚΑΤΣΟΥΛΗ Στον δρόμο για την ανάδειξη της νέας ηγεσίας στο Κίνημα Αλλαγής ένα αναπόφευκτο ερώτημα είναι το τι κόμμα θέλουμε, ή, ορθότερο, με ποια μορφή κόμματος επιτυγχάνεται το διακύβευμα της ανάκτησης της πολιτικής ηγεμονίας στον προοδευτικό χώρο αλλά και στο ολικό πολιτικό σύστημα. Η απάντηση στο ερώτημα επίσης αναπόφευκτα ξεκινά από το τι κόμμα έχουμε σήμερα, όταν το Κίνημα Αλλαγής φαίνεται να έχει αγγιστρωθεί σε ποσοστά αρκετά κάτω του διψήφιου αριθμού. Το Κίνημα Αλλαγής το 2017 ξεκίνησε με άλλη δυναμική και άλλες προοπτικές. Εξαιρετικά ευοίωνες όταν 220.000 πολίτες προσήλθαν στις κάλπες για την ανάδειξη της ηγεσίας στις εκλογές που φάνηκαν να κινητοποιούν ευρύτερες δυνάμεις τις κεντροαριστεράς και του κέντρου. Η δυναμική αυτή δεν μετουσιώθηκε σε ένα ισχυρό πολυσυλλεκτικό πολιτικό φορέα αλλά φυλλορρόησε είτε προς την Νέα Δημοκρατία είτε προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Συνεπώς ένα κεντρικό διακύβευμα εκείνο τη

Η εκλογή νέας ηγεσίας και το διακύβευμά της

Εικόνα
Μετά από τέσσερα χρόνια η Κεντροαριστερά βρίσκεται πάλι μπροστά στην εκλογή της ηγεσίας της, αυτή την φορά εφαρμόζοντας καταστατικές διαδικασίες. Ταυτόχρονα όμως βρίσκεται σε μία κρίσιμη καμπή: Θωράκιση της πολιτικής αυτονομίας μέσα από τον σαφή ιδεολογικοπολιτικό προσδιορισμό και συνάμα κατάστρωση ενός σύγχρονου, προγραμματικού αφηγήματος που να δίνει όραμα στην προοδευτική κοινωνία. Το εγχείρημα του Νοέμβρη του 2017 δεν είχε εντέλει τα αναμενόμενα αποτελέσματα εφόσον το Κίνημα Αλλαγής δεν ενίσχυσε αισθητά την θέση του στον συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων. Τέσσερα χρόνια μετά η νέα εκλογική διαδικασία, επειδή ακριβώς αναφέρεται στην εκλογή Ηγεσίας, θα μπορούσε να σηματοδοτήσει ένα νέο εφαλτήριο, το τελευταίο ίσως υπό αυτή την μορφή. Έως σήμερα πάντως αυτή η προοπτική δεν φαίνεται να κινητοποιεί τις εσωκομματικές δυνάμεις οι οποίες καλούνται κυρίως μέσω των κοινωνικών δικτύων και κάποιων σποραδικών έως τώρα συναντήσεων να αφυπνιστούν γύρω από τις υποψηφιότητες. Η έντασή τους στο

Είναι η τοπική λαϊκή ενότητα... ας μην την βλέπουν ως "καπετανάτα"

Εικόνα
  Τ ο χθεσινό συλλαλητήριο στην Στροφυλιά ήταν μαζικό, παλλαϊκό και ουσιαστικό, δηλαδή είχε ολοκληρωμένο πλαίσιο αιτημάτων που αναφέρονται στην άμεση αποκατάσταση των ζημιών από την καταστροφή που η ανικανότητα του κεντρικού κράτους των Αθηνών επεφύλαξε στην Βόρεια Εύβοια αλλά και κατεύθυνση στρατηγικού χαρακτήρα σχετικά με την αναγέννηση του τόπου με την ευθύνη της ίδιας της τοπικής κοινωνίας και ιδίως την άμεση συμμετοχή των ίδιων των κατοίκων. Είχε προηγηθεί σε σαφώς αντίθετο κλίμα η συνάντηση και σύσκεψη στο Πρωθυπουργικό Γραφείο μετά το πέρας της οποίας ο Συντονιστής της αόρατης ακόμη Επιτροπής κ. Μπένος, σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο του Γραφείου του Πρωθυπουργού φέρεται να δήλωσε: «Είναι η πιο τιμητική και πιο πατριωτική πρόσκληση που μου έγινε στο διάστημα των 43 ετών που είμαι στη δημόσια ζωή. Ούτε στιγμή δεν σκέφτηκα να πω όχι», τόνισε ο κ. Μπένος, ο οποίος στη σύσκεψη παρουσίασε τον οδικό χάρτη για το σχέδιο ολιστικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης της βόρειας Εύβοιας,

Βόρεια Εύβοια….όταν θα σβήσει η φωτιά..

Εικόνα
  Οκτώ μέρες συνεχίζει να καίει η φωτιά στην Βόρεια Εύβοια με μία σχεδόν ολοκληρωμένη και ολοκληρωτική καταστροφή. Το πευκοδάσος της Βόρειας Εύβοιας έγινε στάχτη και πολλοί από εμάς δεν θα προφθάσουμε να το ξαναδούμε εάν και εφόσον αναγεννηθεί. Μαζί γίνηκε στάχτη η οικονομική ζωή της περιοχής που στηριζόταν στην εκμετάλλευση του δάσους με την τεράστια συμμετοχή στην ρητινοκαλλιέργεια. Επειδή βέβαια η φωτιά έφθασε στην περιοχή της Ιστιαίας η ζημιά είναι τεράστια και στην συκοπαραγωγή. Επίσης το πλήγμα στον τουρισμό είναι καίριο. Η τοπική οικονομία καταστράφηκε. Η οικολογική καταστροφή είναι ανυπολόγιστη. Στο ερώτημα ποιος φταίει; Η δική μου απάντηση είναι: η αναποτελεσματική κυβερνητική μηχανή της πυρόσβεσης και της πολιτικής προστασίας. Η έλλειψη συντονισμού, επιτελικού σχεδιασμού με βάση τα τοπικά δεδομένα, η σποραδική μόνο διάθεση των εναερίων μέσων. Ασφαλώς τα αποτελέσματα μπορεί να ήταν λιγότερο τραγικά εάν είχε προηγηθεί η εκτέλεση των προληπτικών παρεμβάσεων επίσης με σχέδιο

Το "δήθεν" "επιτελικό κράτος" καίει την Εύβοια.

Εικόνα
  Την φωτογραφία αυτή την είδα και την δανείστηκα πριν λίγο από δημοσίευση Εθελοντή από το Αυλωνάρι, Είναι στολή του πάλαι ποτέ Συλλόγου Εθελοντών Πολιτικής Προστασίας Δήμου Αυλώνος, τον οποίο ενθαρρύναμε να ιδρυθεί μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 2007. Χαίρομαι που έστω και έτσι είναι παρών αυτή την ώρα στην Βόρεια Εύβοια Αυτές τις ώρες που μία ακόμη, ίσως από τις τραγικότερες, καταστροφή στην Εύβοια συνεχίζεται, ίσως σκέπτονται πολλοί «νουνεχείς» ότι δεν είναι ώρα να ασχοληθεί κανείς με τις αδυναμίες και τις ευθύνες. Όταν όμως περάσει η λαίλαπα και έρθουν οι ανακοινώσεις για τις «πλούσιες» χρηματοδοτήσεις δημοσίων υποδομών, ακόμη μία φορά με κατεπείγουσες διαδικασίες, η αναφορά σε κάποιες διαπιστώσεις θα είναι «εκτός κλίματος». Τώρα λοιπόν είναι η ώρα. Το λεγόμενο επιτελικό κράτος δεν είναι και δεν μπορεί να είναι επιτελικό όσο είναι συγκεντρωτικό και ταυτόχρονα ανοργάνωτο και αναποτελεσματικό. Το επιτελικό κράτος δεν υπάρχει. Είναι οι στιγμές των κρίσεων που το ξεγυμνώνο

«Πρασινολογίες»….

Εικόνα
Πριν από μέρες, εν μέσω σοβαρών κοινωνικών, οικονομικών και διεθνών γεγονότων, ανακοινώθηκε η εκλογική πλατφόρμα υποψηφίου για την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής που ταυτόχρονα θα το καταργήσει για να γίνει μόνο ΠΑΣΟΚ. Χωρίς έκπληξη ακούσαμε την πλατφόρμα της   «πράσινης επανάστασης» ( ούτε υποψία πράσινου, ούτε ίχνος επανάστασης). Όχι γιατί αναμέναμε ένα ρηξικέλευθο μανιφέστο πολιτικής για τις ανισότητες, τις προκλήσεις, την αντιμετώπισή τους για λογαριασμό των λιγότερο ευνοημένων, για το περιβάλλον και την ενέργεια με άξονα την δημοκρατία και την συμμετοχή των χρηστών κ.ο.κ. Με άλλα λόγια δεν περιμέναμε έναν σύγχρονο και δυναμικό προγραμματικό λόγο. Δεν εκπλαγήκαμε γιατί είναι γνωστός ο κλασικός δημαγωγικός λόγος που άλλα λες, για άλλα ανησυχείς   και εν προκειμένω   στοχεύεις να «κάψεις», να εγκλωβίσεις και κυρίως να υπονομεύσεις τις πραγματικές προοδευτικές πολιτικές σε ψευδεπίγραφα συνθήματα . Τελικά, τίποτε «πράσινο» δεν ακούσαμε. Η καπηλεία ενός ιστορικού κεφαλαίου και ενός

Είναι καιρός να σοβαρευτούμε…

Εικόνα
Η επικαιρότητα μπορεί να είναι η αφορμή όμως το σχόλι ό μου είναι ανεξάρτητο και συνάμα αδιάφορο γιαυτήν. Συνηθίζω και συνεχίζω να αντιλαμβάνομαι την πολιτική συμμετοχή ως έκφραση πολιτικής ελευθερίας και κοινωνικού καθήκοντος, ως αρετή και όχι ως διαδικασία κοινωνικής καταξίωσης ή επαγγελματικής ανέλιξης. Έτσι ξεκίνησα από έφηβος, δεκαπέντε ετών, και έτσι πορεύομαι   για δεκαετίες. Εντάχθηκα στο ΠΑΣΟΚ γιατί ήταν σοσιαλιστικό κόμμα, από την ηλικία εκείνη, στα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του και παρέμεινα στην ίδια ιδεολογική και πολιτική πλατφόρμα έως σήμερα. Γιαυτό εξοργίζομαι πολλές φορές με όσους ενώ το ανακάλυψαν μετά σε περιόδους ίσως έκφρασης ατομικών αναγκών και στοχεύσεων, σε αμφιθέατρα εκπαιδευτικής παρακμής, σε περιόδους εκφυλιστικών καταστάσεων, και κυρίως σε περιόδους που η εξουσία έθρεφε τον πελατειασμό και την καθεστωτική βουλιμία, μιλάνε γιαυτό σαν να μην υπήρξε η μεγάλη παράταξη του δημοκρατικού σοσιαλισμού που για πρώτη φορά   απλώθηκε και συγκρότησε τον προοδευτικό