Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

Γιατί πρέπει να μετέχουν οι Ενώσεις Καταναλωτών στις δράσεις μείωσης των αστικών αποβλήτων;


Άρθρο του Δημήτρη Κατσούλη


Συνήθως η διαχείριση των αποβλήτων και  εν προκειμένω των οικιακών  αστικών απορριμμάτων εκλαμβάνεται ως περιβαλλοντικό διακύβευμα και γιαυτό, μεταξύ των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, προβάλλεται ως προνομιακό πεδίο των οικολογικών ενώσεων. Εξάλλου στην Ελλάδα όπως και σε όλες τις χώρες όπου η διαχείριση των αστικών αποβλήτων  γίνεται χωρίς την ενεργή συμμετοχή των νοικοκυριών λίγους μόνο πολίτες απασχολεί το θέμα. Αντιθέτως στις χώρες όπου εφαρμόζονται τα συστήματα διαλογής στη πηγή και συνακόλουθα μέθοδοι χρέωσης των νοικοκυριών, με βάση την ποσότητα των απορριμμάτων που παράγουν, η συμμετοχή  των κατοίκων είναι άμεση και συνειδητή.
Στην παρούσα συγκυρία, η Ελλάδα οφείλει να προσαρμοστεί  στις Ευρωπαϊκές Οδηγίες για την πρόληψη της παραγωγής αποβλήτων και τη διαχείριση των αστικών αποβλήτων με διαλογή στην πηγή.  Ο ισχύον Εθνικός Σχεδιασμός, παρά τις αντιφάσεις και παλινωδίες του, συντάσσεται προς τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες και κατευθύνει τα περιφερειακά και τοπικά σχέδια προς την εφαρμογή συστημάτων διαλογής στην πηγή ενώ προτάσσει την πρόληψη παραγωγής αποβλήτων, δηλαδή την μείωση των αποβλήτων που οδηγούνται σε τελική διάθεση στους Χώρους Υγειονομικής Ταφής.  Διαπιστώνεται πάντως ότι  η Πολιτεία τόσο στην κεντρική όσο και στην αποκεντρωμένη διάστασή της, των δήμων συμπεριλαμβανομένων, παραμένει διστακτική και πάντως όχι ενθαρρυντική στην ουσιαστική εφαρμογή συστημάτων μείωσης των αποβλήτων και κυρίως με κίνητρα και συμμετοχή των ίδιων των νοικοκυριών στην επίτευξη των στόχων που θέτουν οι Ευρωπαϊκές Οδηγίες, αρχικά για το κοντινό 2020 και τελικά για το όχι και τόσο μακρινό 2030.