Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

Αλλαγές στο Εκλογικό Σύστημα: Κρίκος για την αναγέννηση της δημοκρατίας και όχι εμβαλωματικές ρυθμίσεις


Το γεγονός ότι η οικονομική κρίση στην Ελλάδα -ειδικότερα- δεν είναι η αιτία αλλά ένα, το οδυνηρότερο, αποτέλεσμα της πολιτικής κρίσης είναι αναμφισβήτητο. Κρίση αξιοπιστίας, κρίση προσανατολισμού και αξιών του πολιτικού συστήματος είναι πρωτίστως. Εξάλλου όσο το πολιτικό σύστημα βολοδέρνει στην κρίση και τη διαχειρίζεται μόνο για την επιβίωσή του σε όποια εκδοχή, με σταθερές πάντως τις χρεοκοπημένες μεθόδους και αξίες του, τόσο η αδυναμία εξόδου από αυτή θα γίνεται διαρκής εφιάλτης για τους πολίτες. Για του λόγου το αληθές ας αξιολογήσουμε τη συζήτηση γύρω από την αλλαγή του εκλογικού νόμου.
Η κυβερνητική πλευρά, προσανατολισμένη στην διαχείριση των θεσμών προς όφελος της επιβίωσης στην εξουσία, χωρίς σταθερή ρότα στην προοδευτική διακυβέρνηση – με ποιους από τους συμμάχους της άλλωστε;- μεταχειρίζεται τον εκλογικό νόμο όπως πατροπαράδοτα συμβαίνει στην χώρα: ως εργαλείο διαμόρφωσης ευνοϊκού συσχετισμού συγκυριακά. Η μείζονα αντιπολίτευση σταθερή όντως στην συντήρηση των μύθων του δικομματισμού  που αποτελεί γιαυτήν όρο επιβίωσης, ανεξαρτήτως εάν σήμερα αποτελεί για την χώρα όρο εμπέδωσης της καταστροφής, επιμένει στη διατήρηση των τερτιπιών που ακυρώνουν την λαϊκή κυριαρχία. Η υπόλοιπη αντιπολίτευση που εντάσσεται στις δυνάμεις που πιστεύουν στην λαϊκή κυριαρχία παραμένει εγκλωβισμένη στην αγωνία της για την επιβίωση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πάντως ότι οι πλειοψηφίες έχουν την κύρια ευθύνη γιατί σε αυτές ανήκει η πρωτοβουλία αλλά και το βάρος της αποτυχίας.
Η Ελλάδα σήμερα, έχοντας διανύσει πολλές δεκαετίες δικομματισμού και σταθερών  μονοκομματικών κυβερνήσεων με συστήματα λειψής ή ανύπαρκτης αναλογικής, έχει ανάγκη ενός ευρύτερου πλαισίου πολιτικών συνεργασιών με καθαρό πολιτικό προγραμματικό προσανατολισμό. Αλλά και για λόγους πιο «μηχανικούς», δηλαδή για να αναπτυχθούν νέα πολιτικά σχήματα και να προωθηθούν  νέα πρότυπα ηγεσίας.
Η Ελλάδα σήμερα έχει ανάγκη ένα νέο πολιτικό συμβόλαιο για την αναγέννηση του δημοκρατικού πολιτεύματος και την θωράκιση της λαϊκής κυριαρχίας, την ίδια στιγμή που οι δυνάμεις του αυταρχισμού και της άρνησης της λαϊκής κυριαρχίας δυναμώνουν στην Ευρώπη και όχι μόνο.