Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Πρέπει να ξαναμιλήσουμε στις ανάγκες των πολιτών και να μην επιδιώκουμε αυτοί να χειροκροτήσουν τις «δικές μας».



ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ  ΣΥΝΕΔΡΙΟ
17 Μαρτίου 2018

Σύντροφοι και Συντρόφισσες, 
Όλο αυτό το διάστημα δοκιμάστηκαν αντιλήψεις, νοοτροπίες και πρακτικές αλλά βγαίνει τελικά μία ενιαία συνισταμένη: να συνεχίσει η προσπάθεια σύνθεσης και κυρίως αναζήτησης του νέου, καινοτόμου ιδεολογικοπολιτικού και προγραμματικού λόγου για ένα πραγματικά σύγχρονο προοδευτικό Κίνημα Αλλαγής. Ο δρόμος δεν μπορεί να είναι μακρύς  και ευκολοδιάβατος, πρέπει έγκαιρα να χαραχθεί σε ένα δύσβατο πολιτικό περιβάλλον.
Κατά την άποψή μου εγγύηση για την επιτυχία του εγχειρήματος είναι η επιμονή στον μαζικό πολιτικό μετασυνεδριακό πλέον διάλογο και στην ουσιαστική σύνθεση των επιμέρους ιδεολογικοπολιτικών ρευμάτων αφήνοντας κατά μέρος τις εσωστρεφείς τακτικές μηχανισμών και  προσώπων.
Αυτό το βήμα δεν θα γίνει ούτε εδώ ούτε στις κλειστές πόρτες των οργάνων, θα γίνει έξω στην κοινωνία, στη γειτονιά, στο χώρο δουλειάς εκεί που συναντάμε καθημερινά πολίτες σαν εμάς που αγωνιούν και αναζητούν ένα δρόμο  για την ζωή τους και τον τόπο. Το Κίνημα Αλλαγής που έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία εκεί μόνο μπορεί να ανθίσει. Για να είμαστε εκεί όμως πρέπει να δώσουμε απαντήσεις για το σήμερα και το αύριο σε όλα  όσα σημαδεύουν την ζωή μας, πρέπει να πείσουμε ότι αξίζει να μας ακούσουν και να μας δώσουν χρόνο και λόγο, να μην  συνεχίζουν να μας γυρίζουν την πλάτη. Πρέπει να ξαναμιλήσουμε στις ανάγκες των πολιτών και να μην επιδιώκουμε αυτοί να χειροκροτήσουν τις «δικές μας». 

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2018

Που πάμε… το σαββατοκύριακο;


Λίγα εικοσιτετράωρα πριν από το «ιδρυτικό συνέδριο» του «Κινήματος Αλλαγής»  και ίσως το μόνο που μένει είναι να αισιοδοξούμε ότι το επόμενο Συνέδριο- εάν υπάρξει- θα μπορούσε να είναι καθοριστικό  και πραγματικά ρηξικέλευθο. Το μεθαυριανό δεν θα είναι.
Αύτη η απαισιόδοξη αλλά συνάμα και ρεαλιστική ματιά φωτίζεται τόσο από τις διαδικαστικές ανακολουθίες όσο και από την σχεδόν παντελή έλλειψη ουσιαστικού προσυνεδριακού διαλόγου.
Όσες από τις κινήσεις ή τάσεις του Κινήματος, αναλογιζόμενες την αδυναμία τους μπροστά στους ισχυρούς μηχανισμούς του παλαιού κομματικού κατεστημένου, είχαν την προσδοκία ότι θα επενδύσουν στο διάλογο και στη κατάθεση προτάσεων και νέων ιδεών φαίνεται ότι έχασαν. Και στους συσχετισμούς, όπου έτσι και αλλιώς δεν είχαν αξιώσεις, αλλά και στο προνομιακό γιαυτούς πεδίο του ανανεωτικού ιδεολογικοπολιτικού λόγου.
Μία διακήρυξη, που έπρεπε να είναι μεστό και συναρπαστικό πολιτικό κείμενο, θα περάσει απαρατήρητη γιατί δεν έχει τίποτε καινούργιο να πει. Απλώς μυρικάζει τον πολιτικό λόγο της αέναης ισορροπίας ανάμεσα στο θολό ιδεολογικοπολιτικό προσανατολισμό και στην ικανοποίηση των βραχυπρόθεσμων σκοπών της διατήρησης statuς quo που έτσι και αλλιώς αφήνει την κοινωνία αδιάφορη.

Σάββατο, 3 Μαρτίου 2018

Χίλιες εκατό λέξεις για την Αλλαγή που φέρνει μόνο η Ανανέωση



Επίκαιρες σκέψεις για το Κίνημα Αλλαγής

Του Δημήτρη Ι. Κατσούλη

Σε λίγες ώρες ανοίγουν οι κάλπες στην Ιταλία και όλα δείχνουν ότι το Δημοκρατικό Κόμμα θα υποστεί ήττα επιβεβαιώνοντας την υποχώρηση της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη.
Την ίδια ώρα εμείς εδώ στην Ελλάδα έχοντας βιώσει την τραγική ήττα της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας εν μέσω της οικονομικής και πολιτικής κρίσης πρέπει να σταθούμε με εγρήγορση και παρρησία μπροστά στο εγχείρημα της συγκρότησης του Κινήματος Αλλαγής και να κατανοήσουμε την ευθύνη απέναντι στο ιστορικό στοίχημα: Να ξεκινήσει από εδώ η αναγέννηση της ευρωπαϊκής δημοκρατικής αριστεράς, της σύγχρονης, της ρηξικέλευθης  σοσιαλδημοκρατίας κρατώντας από τις ρίζες την ιδεολογικοπολιτική ταυτότητα της κοινωνικής ανόρθωσης του κόσμου της εργασίας και της παραγωγής και κτίζοντας ένα νέο ριζοσπαστικό προγραμματικό λόγο που ξαναβάζει με ένταση στην ιστορία τον ισχυρό δεσμό της Αριστεράς με τον Πολιτικό Φιλευθερισμό, απαντώντας με αυτόν στα νέα και επιτακτικά διλλήματα της κοινωνίας και ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων στην πατρίδα μας και στην Ευρώπη.
Αυτός είναι εξάλλου ο μόνος δρόμος αντίστασης και αγώνα απέναντι στο εχθρό που έρχεται, την επικράτηση των ακραίων δυνάμεων στο πολιτικό, οικονομικό και ιδεολογικό πεδίο, των δυνάμεων που εκτρέφονται από την παρακμή του πολιτικού συστήματος, από την αδυναμία του να υπερβεί το παλαιό και να κτίσει το νέο.