Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "ΔΕΔΕΜΑΔΗΣ"

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "ΔΕΔΕΜΑΔΗΣ"
Παραγγελίες ΕΔΩ (Πατήστε την εικόνα)

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2015

Η ευθύνη των πολιτών για ένα νέο δημοκρατικό πολιτικό σύστημα.

* To άρθρο δημοσιεύεται και στο: i-Reporter


Μία τριλογία αδιεξόδου και παρακμής καθορίζει το κλίμα των ημερών. Η Κυβέρνηση αρχίζει να κλυδωνίζεται παίρνοντας νομοθετικά μέτρα, στο πλαίσιο του μνημονίου που η ίδια υπέγραψε, τα κυριακάτικα φύλλα αναμασούν τα σενάρια περί οικουμενικής και, αποκορύφωμα, το φιάσκο της αναβληθείσας εκλογής αρχηγού στην Νέα Δημοκρατία. Θα μπορούσαν να προστεθούν και άλλα σημεία των καιρών, όπως η ανακύκλωση των δήθεν εκ γενετής φθαρμένων  προσπαθειών  για την ανάσταση με όρους συντήρησης και οπισθοχώρησης  της ήδη θνήσκουσας ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας.
Όλα αυτά και άλλα φωτογραφίζουν την πραγματικότητα της μη αντιστρέψιμης πλέον κρίσης του πολιτικού συστήματος και της αδυναμίας του όχι μόνο να βάλει την Ελλάδα στον δρόμο της δημοκρατίας, της αξιοπρέπειας και της ανάπτυξης αλλά ακόμη και να διαχειριστεί το τέλος του.
Όταν το πολιτικό σύστημα παραπαίει και διαλύεται κάτι άλλο συνήθως έρχεται να το αναπληρώσει. Δεν μπορεί να φανταστεί κανείς την κοινωνία χωρίς την πολιτική εξουσία και κυρίως δεν πρέπει να φαντάζεται ή να αποδέχεται κανείς την κοινωνία και την πολιτική εξουσία χωρίς τη δημοκρατία, δηλαδή την νομιμοποίηση της πολιτικής εξουσίας στην λαϊκή κυριαρχία. Συνεπώς το ζητούμενο πρέπει να είναι το νέο δημοκρατικό πολιτικό σύστημα.
Η αναζήτηση και κυρίως η χάραξη του δρόμου που οδηγεί στο νέο δημοκρατικό πολιτικό σύστημα είναι το μέγιστο διακύβευμα για την Ελλάδα σήμερα. Η παλαιά πολιτική τάξη της 4ης Ελληνικής Δημοκρατίας πρέπει, ως ύστατη συνεισφορά, προλαμβάνοντας την παταγώδη διάλυσή της, να συνεισφέρει στην χάραξη του δρόμου της αναγέννησης των δημοκρατικών θεσμών ανοίγοντας τις διαδικασίες μία ριζικής συνταγματικής μεταρρύθμισης
Η νέα ελληνική Πολιτεία πρέπει να έχει τις βάσεις της στην λαϊκή κυριαρχία, την  εφαρμογή της ως δημοκρατικής αρχής σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής εξουσίας, να βασίζεται στην πολυεπίπεδη οργάνωση της διοίκησης και στην αποκέντρωση των κρίσιμων αποφάσεων κοντά στους πολίτες. Να επιβάλλει την ισότητα των ευκαιριών, την ελευθερία και την αλληλεγγύη  συγκροτώντας ένα διαρκώς αναπτυσσόμενο κράτος δικαίου και ένα σύγχρονο, πραγματικό και κυρίως βιώσιμο κοινωνικό κράτος.
 Στο επίκεντρο του νέου πολιτικού συστήματος η διασφάλιση της δημοκρατικής λειτουργίας των πολιτικών κομμάτων, ο περιορισμός της χρονικής διάρκειας των πολιτικών αξιωμάτων, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η εναλλαγή των προσωπικών φορέων της πολιτικής εξουσίας, η διαφάνεια, η λογοδοσία και η αξιοκρατία.
Κρίσιμη πτυχή ενός νέου δημοκρατικού πολιτικού συστήματος είναι η θέσπιση και κυρίως η εφαρμογή των κανόνων ιδιοκτησίας και λειτουργίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης, υπό το πρίσμα της σύγχρονης ηλεκτρονικής και τεχνολογικής πραγματικότητας, σπάζοντας τα δεσμά της διαπλοκής που συνδέουν την  κάστα των κρατικοδίαιτων οικονομικών ελίτ με τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης και διαυτού, τον έλεγχο και την χειραγώγηση της δημοκρατικά νομιμοποιημένης πολιτικής εξουσίας. Το τέλος στην μιντιοκρατία αποτελεί όρο ανανέωσης της πολιτικής, της δημοκρατίας και εντέλει της ίδιας της χώρας.
Στο πλαίσιο αυτών των κατευθύνσεων πρέπει να κινηθεί και η ανασύνθεση των διαμεσολαβητών της λαϊκής κυριαρχίας, δηλαδή των πολιτικών κομμάτων. Ο ιδεολογικοπολιτικός λόγος οφείλει να είναι καθαρός και αντίστοιχος με τον προγραμματικό τους λόγο έτσι ώστε να διαπλάθεται η σχέση ειλικρίνειας και εμπιστοσύνης με την πολιτική κοινωνία για την δημοκρατική, συμμετοχική διαχείριση της πολιτικής εντολής. Κρίσιμα πεδία είναι η ενδοκομματική δημοκρατία και το εκλογικό σύστημα
Εν κατακλείδι πάντως, η μεγάλη ευθύνη γυρίζει και εναποτίθεται στον κάθε ένα από εμάς, στους πολίτες. Η αντίληψη ότι είμαστε άμοιροι ευθυνών γιατί μεταφέραμε τις τύχες της κοινωνίας και της Ελλάδας στους πολιτικούς είναι, σε μεγάλο βαθμό, και η αιτία της σημερινής κατάντιας. Προτιμήσαμε να βιώσουμε την συμμετοχή μας ως θεατής και οδηγούμενος λαός, άλλοτε ως μάζα είτε ως συντεχνία και άλλοτε ως ιδιώτες- πελάτες των εκλογικών γραφείων. Αποποιηθήκαμε εν πολλοίς την συμμετοχή μας ως πολίτες, δηλαδή ως ατομικοί φορείς της λαϊκής κυριαρχίας και ως φορείς δικαιωμάτων συμμετοχής, ελευθερίας και ελέγχου των πολιτικών εντολοδόχων. Στην δική μας απουσία από την πολιτική συμμετοχή και κυρίως από την ευθύνη του πολίτη, θεμελιώθηκε και ο λαϊκισμός και το πελατειακή διαπλοκή.

Με άλλα λόγια καμία αλλαγή προς το νέο δημοκρατικό πολιτικό σύστημα που έχει ανάγκη η κοινωνία και η Ελλάδα δεν μπορεί να προχωρήσει εάν εμείς οι ίδιοι οι πολίτες δεν γίνουμε φορείς της. Αυτό είναι το μεγάλο καθήκον. Διαφορετικά οι αλλαγές που θα έρθουν δεν θα είναι για μας αλλά για εκείνους που θα κατέχουν ανεξέλεγκτα και ενίοτε αυταρχικά την πολιτική εξουσία. 

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

Κυνικά προκλητική η απάντηση Σπίρτζη στην Βουλή για τα διόδια στο Σχηματάρι- Χαλκίδα.


ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΗ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Το θέμα της εγκατάστασης Διοδίων στο δρόμο Σχηματάρι- Χαλκίδα επανήλθε στο προσκήνιο ενώ σήμερα, Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2015, και ενόψει της – τελικά ματαιωθείσας- συνάντησης επιτροπής φορέων της Εύβοιας με τον αρμόδιο Υπουργό Υποδομών κ. Σπίρτζη διοργανώθηκε  κινητοποίηση με πρωτοβουλία του Δήμου Χαλκιδέων.
Προηγήθηκε, προχθές, 16 Νοέμβρη 2015, η συζήτηση στην Βουλή όπου ο Υπουργός απάντησε σε σχετική Επίκαιρη Ερώτηση του Βουλευτή Ευβοίας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γιώργου Ακριώτη. Είχε προηγηθεί προ εβδομάδων η σύσκεψη των φορέων της Εύβοιας όπου συζητήθηκε το θέμα και αποφασίστηκε η διεκδίκηση της ματαίωσης των διοδίων, για άλλη μία φορά.

Από την απάντηση του Υπουργού ( Βλ. http://www.euboia2020.blogspot.gr/2015/11/blog-post_17.html)  διαπιστώνεται ότι ο κ. Σπίρτζης θεωρεί το ιδιαίτερο διακύβευμα των συγκεκριμένων διοδίων υποδεέστερο, αν όχι ανύπαρκτο, και κατανοεί τη διεκδίκηση ως μία συνήθη διεκδίκηση τοπικής κοινωνίας κατά των διοδίων. Είναι βέβαιο ότι με μία τέτοια άποψη δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση στο εκατομμύριο να διαπραγματευτεί με θετικό αποτέλεσμα για την τροποποίηση της σύμβασης και την αφαίρεση του δρόμου Σχηματάρι – Χαλκίδα από την σύμβαση παραχώρησης και συνεπώς την ματαίωση της εγκατάστασης των διοδίων. Εξάλλου ο ίδιος υποστήριξε ότι η Βοιωτία και η Αττική έχουν μεγαλύτερο πρόβλημα. Φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται ότι στην Εύβοια   το πρόβλημα είναι άλλο. Εδώ θα πληρώνουμε για την κατασκευή ενός δρόμου που δεν θα χρησιμοποιήσουμε, δεν θα έχουμε κανένα ανταποδοτικό όφελος, αλλά αντιθέτως θα πληρώνουμε για να περάσουμε στα «σύνορα» της υπόλοιπης Ελλάδας βγαίνοντας από έναν νομό όπου η Πολιτεία, αυτή που δέσμευσε διαχρονικά σε αυτή την σύμβαση, δεν έχει κάνει τίποτε για την απόδοση ενός στοιχειωδώς ασφαλούς και σύγχρονου οδικού δικτύου. Αντιθέτως μας καταδικάζει στην χρήση ενός φονικού και απαρχαιωμένου οδικού άξονα. Ακόμη πιο ανεπίτρεπτο για Υπουργό και μάλιστα συνδικαλιστή του ΤΕΕ, να παραπέμπει στην Περιφέρεια, ίσως και στους Δήμους, για να αναλάβουν την ευθύνη της προώθησης των οδικών έργων της Εύβοιας, λες και το ζητούμενο είναι το επαρχιακό και δημοτικό δίκτυο και όχι το εθνικό που είναι αρμοδιότητας του Υπουργείου του.
Η απάντηση του κ. Σπίρτζη στην Επίκαιρη Ερώτηση του κ. Ακριώτη δεν ήταν απλώς απογοητευτική, ήταν και κυνική και προκλητική.
Συνεπώς στην σημερινή συνάντηση (η οποία τελικά δεν είναι βέβαιη)  δεν πρέπει να περιμένουν οι εκπρόσωποι της Εύβοιας κάτι καλύτερο να ακούσουν. Άντε να πάρουν κάποια υπόσχεση ακόμη ή να ανακουφιστούν γιατί ο κ. Σπίρτζης «πρόκειται να διαπραγματευτεί» με τους παραχωρησιούχους για τα αναλογικά διόδια!!!. Λες και το πρόβλημα των Διοδίων στο Σχηματάρι - Χαλκίδα είναι το κόστος των διοδίων!!! και όχι αυτό το γεγονός της απαξίωσης της Εύβοιας και της κοροϊδίας.
Επειδή όμως τα πράγματα πρέπει να μπαίνουν στην σωστή διάσταση, όχι μόνο δεν απαλλάσσονται  για την υπογραφή της σύμβασης και την κύρωσή της από την Βουλή οι πολιτικές δυνάμεις που είχαν την ευθύνη της διακυβέρνησης το 2006-2007 και 2013 αλλά αντιθέτως η ευθύνη τους υπάρχει διαχρονικά πολλαπλασιαζόμενη και "αναπαλλοτρίωτη". Σήμερα όμως στην ίδια ευθύνη μετέχει και η Κυβέρνηση που οφείλει να διορθώσει τα κακώς κείμενα. Η πολιτική ευθύνη του κ. Σπίρτζη είναι ανάλογη, αν όχι εφάμιλλη, της ευθύνης των κ.κ. Σουφλιά και Χρυσοχοϊδη καθώς και των αντίστοιχων Πρωθυπουργών και κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών.
Οι φορείς της Εύβοιας, πρέπει να δουν επιτέλους κατάματα την πραγματικότητα. Εάν πράγματι θέλουν να ανατρέψουν την εγκατάσταση των διοδίων στο Σχηματάρι Χαλκίδα πρέπει να επιδιώξουν την αφαίρεση του δρόμου από την σύμβαση παραχώρησης για την Ιονία Οδό. Για να γίνει αυτό πρέπει να διαπραγματευτεί αυτό ακριβώς το αίτημα ο Υπουργός Υποδομών και η Κυβέρνηση με την παραχωρησιούχο κοινοπραξία, την «Νέα Οδό». Αρκεί ο Υπουργός να το θέλει, να το μπορεί και να το κατορθώσει. Κατόπιν η τροποποιημένη σύμβαση θα πάει για κύρωση στην Βουλή. Αυτή είναι η διαδικασία τροποποίησης και όχι η εντύπωση ότι αρκεί μία βουλευτική ή και υπουργική τροπολογία για να αλλάξει ο κυρωτικός της σύμβασης νόμος 3555/2007.
Για να γίνει εφικτός αυτός ο στόχος, μετά και την αποκάλυψη των απόψεων του Υπουργού, χρειάζεται τεράστια, σχεδιασμένη και οργανωμένη πολιτική πίεση στην Κυβέρνηση. Επίσης η οργάνωση της διεκδίκησης επιβάλλει αλληλοσυμπληρούμενους δρόμους σε θεσμικό, επικοινωνιακό και πολιτικό επίπεδο. Κυρίως όμως επιβάλλει τεκμηρίωση των επιχειρημάτων, δηλαδή δεν αρκούν τα συνθήματα και η αίσθηση ότι έχουμε δίκιο. Συνεπώς χρειάζεται τεκμηριωμένη και πολυεπίπεδη διεκδίκηση με επίκεντρο την άσκηση πολιτικής πίεσης στην Κυβέρνηση.

Βέβαια υπάρχει και ο άλλος δρόμος: της επαναστατικής γυμναστικής, της μετάθεσης των πολιτικών ευθυνών για έναν αγώνα που δεν δόθηκε ή δόθηκε ασύνταχτα και για την «τιμή των όπλων», για έναν ακόμη ατελέσφορο και άγονο αγώνα. Εάν είναι έτσι όχι μόνο μας αξίζουν τα Διόδια της Κοροϊδίας αλλά και ακόμη χειρότερα….

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Διόδια στο Σχηματάρι -Χαλκίδα.



Το δίκιο που “αναγνωρίζεται” με κοροϊδία ή αλλιώς: “οι στρουθοκάμηλοι στο Καλοχώρι- Παντείχι”


Η εγκατάσταση μετωπικών διοδίων στο δρόμο Σχηματάρι Χαλκίδα είναι προ των πυλών. Η παραχωρησιούχος εταιρία «Νέα Οδός- Ανώνυμη Εταιρεία Παραχώρησης» και το αρμόδιο Υπουργείο Υποδομών μεριμνούν για την απαλλοτρίωση 22 στρεμμάτων παραπλεύρως του δρόμου, στο ύψος του Καλοχωρίου- Παντειχίου για να κατασκευάσουν στον Σταθμό Διοδίων.
Τα διόδια στον δρόμο Σχηματάρι – Χαλκίδα περιλαμβάνονται στην Σύμβαση Παραχώρησης για την κατασκευή της Ιονίας Οδού, δηλαδή του δρόμου που διασχίζει την Δυτική Ελλάδα από το Αντίριο έως την Εγνατία οδό. Στην ίδια σύμβαση περιλαμβάνονται και τμήματα του ΠΑΘΕ από την Μεταμόρφωση Αττικής έως τα Σκάρφεια της Φθιώτιδας. Το Τμήμα Σχηματάρι - Χαλκίδα όπως και άλλα τμήματα έχουν κατασκευαστεί ως Δημόσια Έργα είτε με χρηματοδότηση από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων είτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εντούτοις, η συμπερίληψη τους στην Σύμβαση Παραχώρησης σημαίνει ότι η παραχωρησιούχος εταιρεία απαλλαγμένη από το κόστος της κατασκευής αναλαμβάνει μόνο το κόστος της συντήρησης ενώ εισπράττει αναλογικά πολύ μεγαλύτερα ποσά δεδομένης της κίνησης αυτών των δρόμων.