Δημήτρης Ι. Κατσούλης

Η σημερινή (1.12.2018) σύσκεψη για τη Διαβούλευση για το   Master Plan του Λιμένα της Χαλκίδας που εκπονήθηκε με ανάθεση από τον Οργανισμό Λιμένων Νομού Ευβοίας (Ο.Λ.Ν.Ε.) και το οποίο στο site του Ο.Λ.Ν.Ε. προβάλλεται ως « Νέο Σχέδιο- Σύγχρονο Λιμάνι- Όμορφη Πόλη» ανέδειξε για μία ακόμη φορά την παντελή έλλειψη δημοκρατικής νομιμοποίησης του εν λόγω Οργανισμού και την λειτουργία του ως προς την διαδικασία εκπόνησης του Master Plan κόντρα στις συνταγματικές επιταγές για την αποστολή των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης   αφού αυτοί αποκλείονται – εν προκειμένω- από την διακυβέρνηση υποθέσεων κυρίως περιφερειακής και τοπικής εμβέλειας. Ο Ο.Λ.Ν.Ε. αντικατέστησε τα Λιμενικά Ταμεία ενοποιώντας τη διαχείριση των Λιμένων της Εύβοιας υπό μία Κρατική Ανώνυμη Εταιρία η οποία από την ίδρυσή της έως σήμερα είναι κομματικό -και όχι μόνο- φέουδο της εκάστοτε Κυβέρνησης και δρα αφαιρώντας από την Τοπική Αυτοδιοίκηση κυρίως Πρώτου αλλά και δευτερευόντως Δευτέρου Βαθμού τη...

Η περιπέτεια της Δημοτικής Αγοράς της Χαλκίδας είναι πολυετής και οφείλεται πρωτίστως στην αδυναμία του τοπικού πολιτικού συστήματος που κυβέρνησε την πόλη να υπερβεί τα εμπόδια που η ιστορική, αρχιτεκτονική και πολιτισμική   σημασία της Αγοράς έθετε μπροστά στα σχέδια της κατεδάφισης και της παράδοσης στην κρατούσα «τσιμεντολάγνα» αισθητική. Εξάλλου γύρω από την κατεδάφιση, το μπάζωμα και την τσιμεντοποίηση κινήθηκε η μεταπολεμική και ιδίως μεταπολιτευτική πολιτική ιστορία και αυτής της πόλης.   Σημαντική επίσης, στην πολυετή περιπέτεια, υπήρξε και η συμβολή της γραφειοκρατίας των Υπηρεσιών του Πολιτισμού καθώς και των αντίστοιχων κύκλων που συνήθως απομυζούν πόρους και μηχανισμούς στο συγκεντρωτικό κεντρικό κράτος. Η παρούσα Δημοτική Αρχή  κατάλαβε νωρίς ότι η πορεία αυτή δεν έχει διέξοδο. Ορθά αποδέχθηκε και ακολούθησε το δρόμο που υπέδειξε το Υπουργείο Πολιτισμού και οι αρμόδιες Αρχαιολογικές Αρχές. Μετά από επίπονες προσπάθειες καταλήγει σε μία ολοκληρωμένη...

Η πρώτη απλουστευτική προσέγγιση: ένα Πανεπιστήμιο σε κάθε μία από τις δεκατρείς Περιφέρειες οδηγεί στο αίτημα για ίδρυση Πανεπιστημίου στην Στερεά Ελλάδα εφόσον είναι η μοναδική Περιφέρεια που δεν διαθέτει. Η προσέγγιση αυτή όμως δεν είναι ούτε επαρκής ούτε και ικανή να οδηγήσει την Πολιτεία στην ίδρυσή του. Θα ήταν ίσως αρκετή τις προηγούμενες δεκαετίες αλλά δεν καρποφόρησε τότε. Τώρα δεν είναι. Αρχικά πρέπει να αναδείξουμε την αναγκαιότητα για την Στερεά Ελλάδα. Η ύπαρξη ενός Πανεπιστημίου σε μία περιφερειακή κοινωνία προσφέρει ακαδημαϊκούς και κοινωνικοοικονομικούς πόρους που ενισχύουν την κοινωνική συνοχή. Αυτό επιτυγχάνεται με τη δημιουργία στην Περιφέρεια πνευματικού και πολιτιστικού αποθέματος, με την διεργασία της έρευνας και της διδασκαλίας, την κοινωνική κινητικότητα και την σύνδεση αυτού του αποθέματος με τις παραγωγικές και κοινωνικές δυνάμεις της Περιφέρειας. Συγκρατείται το εγχώριο πνευματικό δυναμικό και εμπλουτίζεται με το δυναμικό του Πανεπιστημίου. Το...