Το περιεχόμενο και μεθόδευση της τροπολογίας για την άρση του αξιόποινου των δαπανών αμαυρώνει το κύρος της Αυτοδιοίκησης.



Η περιβόητη τροπολογία 489/2020 που κατέθεσε ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Νικήτας Κακλαμάνης και ψηφίστηκε από Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ αποτελεί ήδη το άρθρο 67 του Ν. 4735/2020 «Τροποποίηση του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας........ ρυθμίσεις για την αναπτυξιακή προοπτική και την εύρυθμη λειτουργία των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και άλλες διατάξεις.»

Το κείμενο της τροπολογίας και του άρθρου 67 του Ν.4735/2020 έχει ως εξής: « 1. Αίρεται το αξιόποινο των πράξεων αιρετών και υπαλλήλων, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού, οι οποίες αφορούν πληρωμές ενταλμάτων που έλαβαν χώρα μέχρι 31.7.2019 και οι οποίες διενεργήθηκαν επί τη βάση ελέγχων των Υπηρεσιών Δημοσιονομικού Ελέγχου (ΥΔΕ) και του Ελεγκτικού Συνεδρίου και παύουν οριστικά οι ποινικές και πειθαρχικές διώξεις εναντίον των προσώπων αυτών, καθώς και κάθε διαδικασία καταλογισμού σε βάρος τους»

Η αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας αναφέρει ασφαλώς ότι πρόκειται για περιπτώσεις δαπανών που είχαν εκτελεστεί είτε από την Υπηρεσία Δημοσιονομικού Ελέγχου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους είτε από τους ΟΤΑ και είχαν κριθεί νόμιμες!!! και οι οποίες υπόκειται στον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου από το οποίο προφανώς δεν είχαν κριθεί νόμιμες διότι διαφορετικά δεν θα υπήρχε ποινική δίωξη. Σκοπός της διάταξης ήταν η λεγόμενη ασφάλεια του δικαίου, δηλαδή η άρση της αντικρουόμενης νομικής τους αξιολόγησης.  Από την περιγραφή αυτή προκύπτει ότι πρόκειται για συγκεκριμένες περιπτώσεις, όχι αμέτρητες, τις οποίες ο προτείνων Βουλευτής όφειλε να αναφέρει έστω και ενδεικτικά. Το κυριότερο είναι ότι η αναφερόμενη στην αιτιολογική έκθεση αντιδιαστολή θα έπρεπε να διατυπώνεται και στην προτεινόμενη διάταξη. Η διάταξη όμως γράφει άλλα. Γράφει «επί τη βάση ελέγχων των Υπηρεσιών Δημοσιονομικού Ελέγχου (ΥΔΕ) και του Ελεγκτικού Συνεδρίου». Ο εφαρμοστής της διάταξης, ο δικαστής, ακόμη και εάν ανατρέξει στην αιτιολογική έκθεση δεσμεύεται από το γράμμα της διάταξης και συνεπώς θα συμπεριλάβει όλες τις περιπτώσεις και αυτές και αυτές που κρίθηκαν μη νόμιμες από το Ελεγκτικό Συνέδριο χωρίς να έχουν τεθεί στην έγκριση και αξιολογηθεί από τις ΥΔΕ. Η γενικόλογη διατύπωση της διάταξης είναι και η παγίδα για να γλυτώσουν την ποινική δίωξη και αιρετοί και υπάλληλοι που πράγματι διενέργησαν δαπάνες και τους ασκήθηκε ποινική δίωξη διότι κρίθηκαν από το Ελεγκτικό Συνέδριο μη νόμιμες και τους καταλογίστηκαν.

Δεν είναι μόνο απαράδεκτη η διάταξη διότι επί της ουσίας «διαγράφει» τις συνέπειες από την δικαστική κρίση του Ελεγκτικού Συνεδρίου σε περιπτώσεις δόλου ή βαριάς αμέλειας (η απλή αμέλεια δεν καταλογίζεται) αλλά είναι απαράδεκτη και για την  μεθόδευση της ψήφισής της.

Εάν οι προθέσεις τόσο του προτείνοντα Βουλευτή αλλά κυρίως του Υπουργού και όσων αποδέχθηκαν και ψήφισαν τη τροπολογία ήταν «αγνές», η ανωτέρω τροπολογία θα είχε διατύπωση της διάταξης εναρμονισμένη με την αιτιολογική έκθεση και κυρίως με λεπτομερή παράθεση των περιπτώσεων (εξάλλου και οι τοπικές κοινωνίες ήτοι το εκλογικό σώμα των Δήμων και Περιφερειών ή παλαιών Νομαρχιών που εμπίπτουν στη διάταξη έπρεπε να γνωρίζουν τις υποθέσεις αυτές) αλλά επιπλέον ήταν σκόπιμη και η γνώμη των Διοικητικών Συμβουλίων της ΚΕΔΕ και της ΕΝΠΕ.

Το περιεχόμενο της διάταξης έτσι όπως ψηφίστηκε προσβάλλει βάναυσα το κράτος δικαίου, καταρρακώνει κάθε έννοια καλής νομοθέτησης και κυρίως αμαυρώνει το κύρος της Αυτοδιοίκησης και των αιρετών και υπηρεσιακών στελεχών της, ιδίως των εργαζομένων στις οικονομικές υπηρεσίες. Ορθές ρυθμίσεις σχετικά με την λειτουργία των οικονομικών υπηρεσιών, τον ορισμό των υπολόγων, την θωράκιση της ανεξαρτησίας και της επαγγελματικότητας των υπηρεσιακών στελεχών που διαχειρίζονται τις ταμειακές υπηρεσίες διαγράφονται με μιας, εμφανίζοντας συλλήβδην άπαντες ως ένοχους που με χαριστικό τρόπο από τον καπάτσο πρώην πρόεδρο της ΚΕΔΕ και τον μεγαλόθυμο επιτελικό Υπουργό απαλλάσσονται ενώ δεν ήταν αθώοι. Διότι οι αθώοι έχουν τα μέσα και τις δικονομικές εγγυήσεις για να λάμψει η αθωότητά τους.

Την ίδια στιγμή, γνωρίζω ότι προτάσεις τροπολογιών που είχαν και την έγκριση της ΚΕΔΕ δεν έγιναν δεκτές από τον Υπουργό ή παραπέμφθηκαν στις καλένδες ενώ έλυναν καίρια, χρόνια και κυρίως καθημερινά προβλήματα δήμων που τις πρότειναν.

Η περίπτωση της τροπολογίας Κακλαμάνη δείχνει πόσο έντεχνα το ψευδο-επιτελικό κράτος μειώνει το κύρος της Αυτοδιοίκησης κτίζοντας τον περιθωριακό ρόλο που της επιφυλάσσει στις προγραμματισμένες νομοθετικές του πρωτοβουλίες που τόσο διαφημίζει. Η ευθύνη των αιρετών και των συλλογικών οργάνων είναι τεράστιες γιατί δείχνουν να ανέχονται αυτή την μεταχείριση.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το ζητούμενο των Περιφερειακών Εκλογών. Η περίπτωση της Στερεάς Ελλάδας.

Κοινωνική αλληλέγγυα οικονομία και τοπική αυτοδιοίκηση

ΕΥΒΟΙΑ: Η στρατηγική της ενεργειακής δημοκρατίας απάντηση στους εισβολείς στρατηγικούς μεγαλο-επενδυτές των ΑΠΕ